Lichtbak voor productfotografie: kant-en-klaar of zelf maken

Een lichtbak (fotobox) is de eenvoudigste manier om thuis studiolicht na te bootsen voor productfoto's. Deze gids helpt je kiezen: welke types er zijn, welke maat bij jouw product past, wanneer een kant-en-klare fotobox loont en wanneer een zelfbouw volstaat, welk licht en welke achtergronden je nodig hebt en hoe je verschillende producten fotografeert.

Qua constructie zijn lichtbakken in enkele types op te delen, en dat is het eerste waarover je moet beslissen voor je koopt.

• Opvouwbaar en van stof. Een frame van draadbogen overspannen met witte stof, vouwt op als een strandtent tot een platte hoes. Goedkoop, compact, maar de stof vergeelt en verzakt na verloop van tijd, en ingebouwd licht is er meestal niet.
• Frame met losse delen. Plastic of aluminium buisjes worden tot een kubus in elkaar gezet, de wanden op klittenband. Steviger, gaan langer mee, komen vaak met verwisselbare achtergronden in verschillende kleuren.
• Fotoboxen met ingebouwde led. Een kant-en-klare oplossing: een doos met langs de rand of in het plafond ingenaaide ledstrips en helderheidsregeling. Stekker in het stopcontact of usb en je fotografeert. De optimale variant voor de verkoper die zich niet in lichtschema's wil verdiepen.
• Transformerbare lichtbakken met meerdere achtergronden. In de set zitten 4 tot 6 gekleurde inlegvellen (wit, zwart, grijs, soms een houtstructuur), een opening in het plafond voor een opname van bovenaf (flat lay) en een zijvenster voor de lens.

Het is goed om te vermelden dat een lichtbak niet hetzelfde is als een lichtschijf of een softbox. Een softbox zet je op een flitser of continu licht en verstrooit één bron. Een lichtbak is een afgesloten ruimte waar het product zelf in wordt geplaatst. Voor productpagina's heb je juist die kubus nodig.

De maat is de belangrijkste keuzeparameter. Een te kleine kubus snijdt een groot product bij en laat je geen compositie opbouwen, een te grote slokt tafelruimte op en vraagt om krachtiger licht om het volume gelijkmatig te vullen. De regel is simpel: de zijde van de kubus moet ongeveer twee keer zo groot zijn als de langste afmeting van het product. Dat geeft reserve voor de achtergrond aan de zijkanten en boven, plus ruimte voor rekwisieten.

Is het assortiment gevarieerd, neem dan een kubus op maat van het grootste gangbare product: in een grote kubus is een klein voorwerp makkelijk te fotograferen, maar in een kleine past een groot niet. Voor een universele start kiest men meestal 40 of 60 cm, die dekken het leeuwendeel van de categorieën.

Beide wegen werken, de vraag is het opnamevolume en het budget. Wie een paar posities per maand fotografeert, redt zich met een zelfbouw. Wie een catalogus van honderden artikelen beheert en elke week bijwerkt, bespaart tijd met een kant-en-klare fotobox met stabiel licht.

Lichtbak zelf maken: stap voor stap

De meest voorkomende zelfbouw stel je in een half uur samen uit een kartonnen doos. Je hebt nodig:

• Een stevige kartonnen doos van de gewenste maat (of een vel golfkarton op maat).
• Wit calqueerpapier, bakpapier of dunne witte stof (bijvoorbeeld een oud laken) voor de diffusers.
• Een vel wit tekenpapier of mat plastic voor de naadloze achtergrond.
• Een stanleymes, schaar, plakband of lijm, een liniaal.
• 2 tot 3 lichtbronnen met dezelfde kleurtemperatuur.

1. Snijd de vensters uit. Snijd in de twee zijwanden en in het plafond van de doos grote rechthoekige openingen uit, met een rand van 3 tot 5 cm. De voorwand verwijder je volledig, daardoor ga je fotograferen.
2. Span de openingen af met diffuser. Bedek de vensters van binnen of buiten met calqueerpapier of stof, span het strak en zet het vast met plakband. Het licht gaat er al zacht doorheen.
3. Leg de naadloze achtergrond. Leid een vel tekenpapier van de bovenkant van de achterwand in een vloeiende boog naar de bodem van de doos, zonder kreuk. Zet de bovenrand vast, druk de onderkant aan. Er mag geen hoek op de naad zijn.
4. Zet het licht buiten op. Zet twee lampen aan de zijkanten, tegenover de afgespannen vensters, en de derde erboven. Het licht schijnt op de wanden, niet rechtstreeks op het product.
5. Controleer de balans. Zet het product neer, maak een testopname, en schuif bij een scheve schaduw de lamp aan de donkere kant dichterbij.

Een zelfbouw werkt eerlijk voor het testen van een niche en eenmalige taken. Zijn zwakke plekken: karton en calqueerpapier geven een lichte warme tint, tekenpapier kreukt en wordt vuil, en huishoudlampen hebben vaak verschillende temperaturen. Zodra de opname regelmatig wordt, gaan deze kleinigheden tijd opeten bij de bewerking.

Frame van pvc-buizen: een serieuzere zelfbouw

Is de kartonnen doos te klein voor je product of heb je een grotere en steviger kubus nodig, dan bouw je het frame uit kunststof pvc-buizen en hoek- en T-stukken. De buizen zaag je op de gewenste lengte, je verbindt ze tot een kubisch frame, en je spant de wanden af met witte stof of vliesdoek op wasknijpers of klittenband. Pluspunten van deze oplossing: elke maat op je product, het frame kreukt en vergeelt jarenlang niet, de wandhoezen zijn makkelijk te wassen en te vervangen. Nadeel: de bouw kost een avond en je hebt minimaal gereedschap nodig. Voor een verkoper met groot, niet-standaard product is dit vaak goedkoper en handiger dan welke kant-en-klare box ook.

Zelfs een perfecte kubus is nutteloos met slecht licht. We bespreken drie dingen die de kwaliteit van het beeld bepalen: de bron, de kleurtemperatuur en het opstellingsschema.

Waarmee je licht geeft: led, lampen, natuurlijk licht

• Led-panelen en lampen. Het optimum voor productfoto's. Ze worden niet warm, geven een gelijkmatige stroom, zijn makkelijk in helderheid te regelen. Bij fotoboxen met ingebouwde led is het licht al op de achtergrond afgestemd.
• Gewone ledlampen uit de bouwmarkt. De voordelige variant voor een zelfbouw. Het belangrijkste is identieke lampen van één fabrikant en één temperatuur te nemen, anders krijg je veelkleurige schaduwen.
• Natuurlijk licht uit het raam. Het zachte diffuse licht van een bewolkte dag legt zich prachtig op productfoto's. Nadeel: het is onbestendig, binnen een uur trekt de zon weg en valt de serie opnames uiteen qua helderheid en tint. Voor een catalogus is dat slecht, voor een paar opnames voldoet het.

Een belangrijke parameter van lampen, naast het vermogen, is de kleurweergave-index CRI (Ra). Neem lampen met een CRI van 90 en hoger, anders wijken de kleuren van het product op de foto af van de werkelijkheid, en krijgt de koper niet de tint die hij op de kaart zag en regelt hij een retour.

Kleurtemperatuur

De temperatuur wordt gemeten in kelvin en bepaalt de tint van het licht. Voor productfoto's op een witte achtergrond neemt men meestal neutraal daglicht van ongeveer 5000 tot 5500 K. Warm licht (2700 tot 3000 K) trekt de witte achtergrond naar geel, koud (6500 K en hoger) naar blauw. De hoofdregel: alle lampen in het schema moeten dezelfde temperatuur hebben. Het mengen van een warme en een koude lamp geeft veelkleurige schaduwen die daarna bijna onmogelijk zijn op te schonen bij de bewerking.

Lichtschema's

In een lichtbak werken enkele basisschema's. Begin met het symmetrische en maak het daarna complexer op je concrete product.

• Twee bronnen aan de zijkanten (basis). Lampen symmetrisch links en rechts, gericht op de zijwanden. Geeft een gelijkmatige vulling vrijwel zonder schaduwen. Ideaal voor een kaart op zuiver wit.
• Twee aan de zijkanten plus een van boven. We voegen een bovenlamp toe via het plafondvenster. Het verwijdert de schaduw onder het product, nuttig voor hoge voorwerpen: flessen, flacons.
• Tekenend en invullend licht. We maken één lamp feller (tekenend licht, schept volume en een lichte schaduw), de tweede zwakker (invullend, verzacht de schaduw). Geeft een volumineus, niet plat beeld, geschikt voor product waar de textuur telt: leer, hout, breiwerk.
• Opname van bovenaf (flat lay). Via het bovenvenster fotograferen we het op de bodem uitgelegde product, licht aan de zijkanten. Het formaat voor sets, cosmetica, accessoires, kantoorartikelen.

Een witte achtergrond is de standaard van verkoopplatforms en de basis voor de hoofdkaart. Maar het blijft niet bij alleen wit.

• Wit. Verplicht voor de hoofdfoto op de meeste verkoopplatforms, makkelijk tot in de perfectie op te schonen, het product is leesbaar.
• Zwart. Effectvol voor glans, sieraden, techniek, parfum. Vereist zorgvuldig licht, zodat het voorwerp niet met de achtergrond versmelt.
• Grijs. Neutraal, betwist de kleur van het product niet, goed voor aanvullende foto's in de kaart.
• Gekleurd en getextureerd. Hout, beton, stof, marmer voor image- en lifestyle-opnames, die na de hoofdfoto in de galerij komen.

Voor de hoofdkaart is bijna altijd juist zuiver wit nodig.

Klein product: sieraden, cosmetica, accessoires

Kleingoed vereist een kleinere kubus (20 tot 30 cm) en licht van dichtbij, zodat de reflecties op metaal en glas zacht zijn. Sieraden zet je op een standaard of hang je aan een nylondraad om schaduwgaten te vermijden. Hier komt macrofotografie van pas: fotografeer niet vlak van dichtbij, maar op een kleine afstand met zoom of in de macromodus, anders vervormt de geometrie. Kleine glittertjes en facetten op sieraden schoon je al op bij de bewerking.

Bij klein product speelt de scherptediepte een grotere rol. Op korte afstand valt zelfs bij f/11 maar een dunne laag in focus, en een deel van de ring of flacon verdwijnt in onscherpte. Er zijn twee oplossingen: iets verder gaan staan en later bijsnijden, of meerdere opnames maken met verschillende focuspunten en ze samenvoegen tot één scherp beeld (focus stacking). Voor een productpagina volstaat meestal de eerste variant.

Middelgroot en groot product

Schoenen, tassen en techniek vereisen een kubus van 50 tot 80 cm en krachtiger gelijkmatig licht: hoe groter het volume, hoe lastiger het zonder gaten te vullen is. Een groot voorwerp zet je iets dieper naar de achterwand, zodat de hele boog van de achtergrond in beeld komt. Let op de geometrie: dozen en techniek met rechte randen verraden de kleinste scheefstand van de verticalen, fotografeer strikt frontaal, de camera op het niveau van het midden van het product.

Reflecterende en doorzichtige producten

Glans, chroom, glas, sieraden zijn het lastigst. Hun oppervlak werkt als een spiegel en weerkaatst alles eromheen, de lens en de wanden inbegrepen. De technieken:

• Zo diffuus mogelijk licht door alle wanden tegelijk, geen kale lampen in het reflectieveld.
• Zwarte of witte flags (stukjes karton) langs de zijkanten van de lens, om een mooie reflectielijn op de glans te tekenen.
• Doorzichtig glas en flacons fotografeert men vaak op tegenlicht, door de achterwand bij te lichten.
• Vingerafdrukken en stof op glans zijn meteen zichtbaar, poets het product met een microvezeldoek voor elke opname.

De kubus en het licht zijn de basis, maar een paar kleinigheden versnellen de opname sterk en verminderen het werk bij de bewerking. Zo'n set kost een schijntje en bespaart veel tijd.

• Reflector. Een vel wit karton of foamboard waarmee je de donkere kant van het product bijlicht door er licht op te kaatsen. Een goedkope vervanging van een derde lamp, verwijdert het schaduwgat.
• Flags. Zwarte en witte stukjes karton waarmee je de reflecties op glans en glas stuurt. Een zwarte flag tekent een mooie donkere reflectielijn, een witte voegt een lichte toe.
• Standaards en houders. Doorzichtige acrylstandaards, onzichtbaar in beeld, tillen het product op en bepalen de hoek. Voor sieraden nylondraad en museumwas (poster putty), zodat het voorwerp onder de juiste hoek blijft.
• Pincet en handschoenen. Om geen afdrukken achter te laten op glans en sieraden bij het verplaatsen tussen opnames.
• Blaasbalg en microvezeldoek. Stof wegblazen en het product schoonvegen voor elke opname. Op een witte achtergrond en glans is elk vuiltje zichtbaar.
• Draaiplateau. Als je een product van verschillende kanten of 360-graden clips voor de kaart nodig hebt, geeft een plateau een gelijke draaistap.

Een aparte taak die een lichtbak het best oplost, is een eenvormig uiterlijk van alle kaarten in de catalogus. De koper bladert de resultaten van het platform door, en chaos in licht, hoek en productgrootte in beeld wordt gelezen als slordigheid en schaadt het vertrouwen in de winkel. Om een serie eenvormig te laten ogen:

• Verplaats de camera en het licht niet tussen posities van één categorie, wissel alleen het product.
• Houd dezelfde schaal aan: het product neemt ongeveer hetzelfde deel van het beeld in. Een klein en een groot voorwerp in één categorie breng je naar een gemeenschappelijke visuele grootte.
• Fixeer de camera-instellingen (diafragma, ISO, witbalans) voor de hele serie, wissel ze niet van opname tot opname.
• Fotografeer één categorie in één sessie, bij hetzelfde licht, om geen verschil tussen dagen en lampen te vangen.

Juist de herhaalbaarheid is het belangrijkste argument voor een vaste fotobox boven een eenmalige zelfbouw: het licht dat je één keer opzet geeft week na week overeenkomende opnames.

Camera

Ga bij het fotograferen in een lichtbak met een spiegelreflex- of systeemcamera uit van deze basisinstellingen:

• Modus. Handmatig (M) of diafragmavoorkeuze (A/Av), om de scherptediepte te beheersen.
• Diafragma. f/8 tot f/11, het hele product scherp van rand tot rand.
• ISO. Minimaal, 100 tot 200, zodat er geen digitale ruis is. Er is genoeg licht in de kubus.
• Sluitertijd. Elke, als de camera op een statief staat. Al is het 1/10 seconde, er komt geen onscherpte.
• Witbalans. Niet automatisch, maar handmatig op een neutraal punt of op de grijskaart. Dat redt de witte achtergrond van geel en blauw.
• Formaat. RAW, als je bewerking van plan bent. RAW geeft reserve voor kleurcorrectie zonder kwaliteitsverlies.

Smartphone

Een moderne smartphone fotografeert in een lichtbak een kaart heel fatsoenlijk. Wat belangrijk is:

• Zet de flitser uit, die schiet recht van voren en doodt alle zachtheid van de kubus.
• Zet de telefoon op een statief of houder, niet in je handen.
• Kom niet vlak dichtbij, fotografeer op een stap of twee met de hoofdlens zonder digitale zoom, en snijd daarna bij.
• Tik op het product voor de scherpstelling en stel de belichting handmatig zo in dat de witte achtergrond niet overbelicht tot een grijze brij.
• Fotografeer in maximale resolutie, indien mogelijk in ProRAW of de professionele modus, om de kleur naar boven te halen.
• Poets de lens, een vettige lens geeft waas en halo's rond de lampen.

Statief is verplicht

Een statief is bij productfoto's geen luxe maar een noodzaak. Het geeft drie dingen: geen onscherpte bij een lange sluitertijd, dezelfde hoek voor de hele serie opnames (productkaarten in een catalogus moeten eenvormig zijn) en vrije handen om het product en het licht tussen opnames bij te stellen. Zonder statief staat elke opname net iets anders, en valt de catalogus visueel uit elkaar.

Eén foto is te weinig voor een kaart. Platforms staan toe een galerij te uploaden, en een volledige set opnames beantwoordt de vragen van de koper al voor de bestelling, en verlaagt zo de retouren. Met een lichtbak kun je de hele galerij in één sessie fotograferen zonder het licht te wisselen. De basisset hoeken:

• Hoofdfoto, frontaal. Het product en-face, strikt gecentreerd, op zuiver wit. Dit is de kaart in de resultaten, hieraan stellen platforms strenge eisen.
• Driekwart. Een lichte draai om het volume en de zijkant te tonen. Geeft het product diepte.
• Bovenaanzicht. Via het bovenvenster van de kubus, voor sets en product waar de indeling telt.
• Details en textuur. Macro van naad, sluiting, logo, samenstelling, materiaalstructuur. Neemt twijfels over de kwaliteit weg.
• Achterkant en verpakking. De achterzijde, het etiket, de doos. Toont wat erbij zit.
• Schaal. Het product naast een qua grootte herkenbaar voorwerp of met vermelding van de afmetingen, om geen verrassing over de grootte te krijgen.

Elke hoek wordt in dezelfde kubus gefotografeerd, bij hetzelfde licht, alleen de stand van het product en het opnamepunt veranderen. Eenzelfde licht over de hele galerij is nog een reden waarom een vaste lichtbak handiger is dan het najagen van natuurlijk licht bij het raam.

• Gele achtergrond. Oorzaak: warme lampen of automatische witbalans. Oplossing: lampen van 5000 tot 5500 K, handmatige witbalans op de grijskaart.
• Veelkleurige schaduwen. Lampen van verschillende temperatuur gemengd of licht uit het raam bij kunstlicht gevoegd. Laat maar één type bron over.
• Overbelichting, de achtergrond wordt een witte vlek zonder detail van het product. Te fel licht of een te hoge belichting. Verlaag de helderheid van de lampen, verlaag de belichtingscorrectie, fotografeer in RAW met reserve.
• Diepe zwarte schaduw onder het product. Licht maar aan één kant of geen invulling van boven. Voeg een tweede lamp of een reflector (wit vel) aan de donkere kant toe.
• Waas, onscherp product. Te ver open diafragma, uit de hand fotograferen of een vuile lens. Sluit tot f/8 tot f/11, zet op een statief, poets de lens.
• Stof, pluis, afdrukken. Op een witte achtergrond en glans is elk stofje zichtbaar. Poets het product en de achtergrond, blaas met de blaasbalg, en schoon de rest op bij de bewerking.
• Scheefstand van de verticalen. De camera onder een hoek naar het product. Fotografeer frontaal, op het niveau van het midden van het voorwerp, controleer met het raster in de zoeker.

Een lichtbak verlicht het leven sterk, maar heft de nabewerking niet op. Zelfs met perfect licht moet de kaart bijgewerkt worden:

• Uitknippen en zuiver wit. De achtergrond uit de kubus is zelden helemaal wit (255-255-255), die trek je gelijk. Voor een verkoopplatform is dat een verplichte stap.
• Kleurcorrectie. Een nauwkeurige treffer in de echte kleur van het product, zodat er geen retouren zijn door een verschil in tint.
• Het beeld opschonen. Verwijderen van stof, pluis, afdrukken, toevallige reflecties, krassen op de verpakking.
• Bijsnijden op het platform. Brengen naar de vereiste verhoudingen en resolutie van de kaart.

Het kernprincipe: een lichtbak vervangt de bewerking niet, maar bekort ze. Hoe schoner het origineel uit de kubus, hoe minder tijd het bijwerken van elke kaart kost, en op het volume van een catalogus is dat doorslaggevend. Een beeld met schaduwgaten, geel en rommel moet je lang redden in een editor, terwijl een egale opname uit een goed opgezette box in een minuut wordt bijgewerkt. Daarom verdient de investering in licht en orde in de kubus zich terug in de snelheid van de nabewerking, niet alleen in de schoonheid van een losse foto.

Een deel van de stappen kun je zelf doen met gratis online hulpmiddelen: de achtergrond verwijderen, overbodige dingen weghalen, de kleur herstellen en bijwerken, rechtstreeks in de browser. Wanneer het catalogusvolume groot is en er een eenvormige verzorgde bewerking op maat van de platforms nodig is, kun je die routine beter uitbesteden aan een dienst voor het bewerken van productfoto's, zodat de hele serie kaarten er even schoon uitziet.

Een lichtbak is een instrument voor productfoto's, en heeft duidelijke grenzen. Probeer er niet in te dwingen waarvoor hij niet gemaakt is:

• Groot formaat. Meubels, fietsen, grote apparatuur en koffers passen er fysiek niet in. Hier heb je een fotoachtergrond-cyclorama voor de hele kamer of een opname op locatie nodig.
• Kleding op een model en op een paspop op ware grootte. Een lichtbak is hooguit geschikt voor accessoires en opgevouwen spullen. Het fotograferen van looks, pasvorm en stof in beweging is een apart genre met studiolicht.
• Lifestyle en product in een interieur. Een product in een echte omgeving, met handen van een model, in de keuken of badkamer, de kubus is gesloten en geeft geen context.
• Zeer lange voorwerpen. Hengels, ski's en gordijnroedes passen ook diagonaal niet in een grote kubus.

Voor deze taken is een lichtbak geen concurrent voor een studio of een opname op locatie. Maar voor 80 procent van de posities van een gemiddelde catalogus, cosmetica, serviesgoed, techniek, accessoires, sieraden, klein textiel, dekt hij de behoefte volledig.

Loop voordat je een concreet model kiest de punten door:

1. Maat. De zijde van de kubus twee keer zo groot als de langste afmeting van je gangbare product.
2. Ingebouwd licht. Is er led, is de helderheid regelbaar, welke temperatuur wordt opgegeven (nodig is ongeveer 5000 tot 5500 K).
3. Kleurweergave van het licht. CRI vanaf 90, anders lopen de kleuren weg.
4. Verwisselbare achtergronden. Minimaal wit, liefst ook zwart en grijs.
5. Opnamevensters. Is er een bovenvenster voor flat lay en een zijvenster voor de lens.
6. Materiaal. De wanden mogen niet vergelen, het frame mag niet verzakken.
7. Voeding. Usb of net, lengte van het snoer, gemak van plaatsing op tafel.
8. Compactheid. Vouwt hij op voor opslag, als je niet elke dag fotografeert.

Heb ik een lichtbak nodig als ik met een smartphone fotografeer?

Ja, en juist dan in de eerste plaats. Een smartphone kan geen studiolicht opzetten, en een lichtbak doet dat voor hem: hij geeft een zachte gelijkmatige vulling en een schone achtergrond. Met een kubus levert zelfs een goedkope telefoon een kaart die geschikt is voor een verkoopplatform.

Welke maat lichtbak neem ik voor universele opnames?

Voor de start met een gevarieerde catalogus neemt men 40 of 60 cm. In zo'n kubus passen cosmetica, serviesgoed, techniek, schoenen en accessoires. In een grote kubus is een klein product makkelijk te fotograferen, maar in een kleine past een groot niet meer, dus oriënteer je op de grootste gangbare positie.

Welke lampen zet ik in een lichtbak?

Led, identiek, met een temperatuur van 5000 tot 5500 K en een kleurweergave-index CRI vanaf 90. Alle bronnen in het schema moeten dezelfde temperatuur hebben, anders verschijnen er veelkleurige schaduwen die lastig zijn op te schonen bij de bewerking.

Waarom valt de achtergrond op de foto geel of grijs uit in plaats van wit?

Geel komt van warme lampen of automatische witbalans, stel een handmatige balans in op de grijskaart en lampen van 5000 tot 5500 K. Grijs in plaats van wit is een tekort aan licht of een te lage belichting, voeg helderheid toe en verhoog de belichtingscorrectie licht. De laatste gelijktrekking van de achtergrond tot zuiver wit gebeurt bij de bewerking.

Kun je in een lichtbak sieraden fotograferen?

Ja, dat is een van de kerntaken van de kubus. Er is een kleine maat nodig (20 tot 30 cm), zo diffuus mogelijk licht en een standaard of nylondraad om schaduwgaten te vermijden. Reflecties op metaal en kleine gebreken schoon je op bij de nabewerking.

Kant-en-klare fotobox of zelf bouwen, wat is beter?

Voor eenmalige taken en het testen van een niche volstaat een zelfbouw uit een doos en calqueerpapier. Voor het regelmatig fotograferen van een catalogus is een kant-en-klare fotobox met ingebouwd licht voordeliger: die geeft een stabiel, herhaalbaar resultaat en bespaart tijd op het instellen en de latere bewerking.

Moet je de foto na de lichtbak per se bewerken?

Voor een verkoopplatform: ja. Zelfs een goed beeld uit de kubus moet je tot zuiver wit (255-255-255) brengen, de kleur naar de echte tint van het product corrigeren, stof en reflecties verwijderen en op het vereiste kaartformaat brengen. Het basiswerk kun je met gratis online hulpmiddelen doen, een omvangrijke catalogus kun je beter uitbesteden voor een eenvormige bewerking.

Vervangt een lichtbak een volwaardige studio?

Voor product van gemiddelde en kleine grootte: vrijwel volledig. Maar groot formaat, kleding op een model, lifestyle-opnames en product in een interieur kun je met een lichtbak niet fotograferen, daarvoor is een studio of een opname op locatie nodig. Voor een typische catalogus van een verkoopplatform dekt de kubus de overgrote meerderheid van de posities.