Oude papieren foto's thuis digitaliseren zonder scanner

In elk huis staat wel een doos of album dat je bang bent te verliezen: de bruiloft van je ouders, je kindertijd, mensen die er niet meer zijn. Papier vergeelt en verbleekt, maar een digitale kopie veroudert niet. Hieronder een eenvoudige en eerlijke aanpak om familiefoto's met een gewone telefoon naar digitaal om te zetten, zonder een scanner te kopen en zonder naar een fotozaak te gaan.

Het belangrijkste om vooraf te begrijpen: thuis digitaliseren is geen compromis en geen "half werk". Bij het juiste licht en een recht beeld legt een telefoon een afdruk gedetailleerder vast dan een goedkope flatbedscanner, en een veelvoud sneller. Een scanner doet 20 tot 40 seconden over één foto, terwijl je met de telefoon het hele album op een avond doorloopt. Verderop bespreken we elke stap zo dat je het resultaat in één keer goed krijgt, zonder herfotografeerde dozen en verpeste opnames.

Deze handleiding is bedoeld voor een gewoon mens zonder foto-ervaring. Je hoeft geen statief, lampen of speciale apps te kopen; alles doe je met wat al in huis is. Kom je onder de foto's toch echt zware gevallen tegen, gescheurd of bijna wit uitgebleekt, dan zeggen we aan het eind eerlijk wat je daarmee moet doen.

Oude afdrukken leven niet eeuwig. Papier vergeelt, de emulsie barst, kleuren op oude foto's uit de jaren zeventig en tachtig schuiven naar rood of groen, en door vocht ontstaan vlekken en schimmel. Eén overstroming in de kelder of één ongelukkige verhuisdoos, en het archief is weg. Vooral kleurenfoto's uit dat tijdperk zijn kwetsbaar: de kleurstoffen erin zijn niet stabiel, en de verbleking verloopt ongelijk, waardoor een beeld eerst vergeelt, dan blauw en groen verliest en uiteindelijk een roze-oranje vlek overhoudt. Zwart-witafdrukken houden het langer vol, maar ook zij lijden onder knikken, vingerafdrukken en de lijm van oude magneetalbums, die zich letterlijk in het papier vreet.

Hoe langer je wacht, hoe minder er te redden valt. Verbleking is onomkeerbaar: kleur die van het papier verdwenen is, komt niet terug, niet met een scanner, niet met een telefoon en niet met bewerking; je kunt alleen benaderen wat nog leesbaar is. Daarom is digitaliseren niet zomaar een kopie, het is het vastleggen van de toestand van vandaag, voordat het beeld verder achteruitgaat. Elk jaar wachten betekent verloren tinten en nieuwe scheurtjes.

Er is ook een menselijke reden om niet uit te stellen. Zolang de mensen die de personen op de foto's kennen nog leven, kun je noteren wie waar staat, in welk jaar en bij welke gelegenheid. Over twintig jaar is er niemand meer om het te vragen, en worden naamloze gezichten "gewoon oude foto's". Digitaliseren is een mooie aanleiding om meteen het archief uit te zoeken en niet alleen het beeld te bewaren, maar ook de herinnering aan wat erop staat.

Het goede nieuws is dat je voor het redden van foto's geen scanner en geen fotozaak nodig hebt. Een moderne telefoon fotografeert met 12 megapixel of meer, wat ruim voldoende is om een afdruk van 10 bij 15 cm in detail te bewaren: voor een afdruk van hetzelfde formaat volstaat ongeveer 2 megapixel, de rest is reserve voor bijsnijden en vergroten. Het komt vooral aan op goed fotograferen: recht, bij goed licht en zonder reflectie. Vergis je je in het licht of de hoek, dan redt geen enkele bewerking het naderhand nog volledig, want het leeuwendeel van het succes wordt al bepaald voordat je op de knop drukt.

In dit artikel bespreken we het hele proces stap voor stap: hoe je het licht en het oppervlak voorbereidt, hoe je de telefoon vasthoudt, hoe je het gefotografeerde bewerkt, en hoe je het archief indeelt en bewaart zodat het niet opnieuw verloren gaat. En aan het eind zeggen we eerlijk wat je met bewerking kunt terughalen en wat niet, en wanneer je een foto beter aan een vakman geeft.

De voorbereiding bepaalt 80 procent van het resultaat. Besteed tien minuten aan de scène en je hoeft achteraf niet de hele doos over te doen. Leg alles vooraf klaar: het werkoppervlak, de lichtbron, een schone telefoon en een stapel foto's ernaast. Als de scène eenmaal is ingesteld, wissel je verder alleen de foto's en druk je af, ongeveer een minuut per opname. Dat is het grootste voordeel van fotograferen met de telefoon boven een scanner: de doorstroom.

Licht

Het beste licht om thuis foto's te digitaliseren is zacht daglicht van een raam. Fotografeer overdag, zet de foto op tafel bij het raam, maar niet in direct zonlicht, anders krijg je harde reflecties en overbelichting. Een bewolkte dag is ideaal: de wolken werken als een enorme diffusor en geven egaal licht zonder schaduwen. Gebruik 's avonds geen enkele plafondlamp, die geeft reflectie en vergeelt. Fotografeer je bij kunstlicht, zet dan twee gelijke lampen aan weerszijden onder een hoek van ongeveer 45 graden ten opzichte van de foto, dan doven de lichten van beide kanten elkaars schaduwen en reflecties.

• Het licht moet van opzij vallen, niet recht van boven op de foto.
• Neem liever koude lampen (daglicht, 5000-6500 K); warme vergelen de afdruk.
• Is er in de kamer gemengd licht (raam plus lamp), kies dan één ervan, anders schuift de kleur meteen twee kanten op.
• Glanzende afdrukken zijn lastiger dan matte: voor hen is zacht verstrooid licht extra belangrijk.
• Het licht moet egaal zijn over het hele beeld, zonder een helle vlek aan de ene kant en donkerte aan de andere.

De eenvoudigste en gratis opstelling ziet er zo uit: een tafel bij het raam op een lichte maar bewolkte dag, de foto ligt op tafel, het raam is opzij, en jij staat met je rug naar de muur en niet naar het raam, om geen schaduw te werpen. Is het een zonnige dag, schuif de foto dan dieper de kamer in, waar het raamlicht al is verstrooid, of hang een dun wit doek voor het raam.

Ondergrond

• Leg de foto op een egale, effen achtergrond: een vel papier, de tafel, een donkere doek. Een neutrale achtergrond helpt de camera de belichting goed in te stellen.
• Druk oude omgekrulde foto's aan de hoeken aan met glas of houd ze vast om de golving weg te nemen. Schoon glas uit een fotolijst is geschikt; veeg het wel schoon om geen stof en vingerafdrukken toe te voegen, en let erop dat er geen licht in het glas weerspiegelt.
• Haal alles wat blinkt uit het beeld en uit de zone boven de tafel weg, want het weerspiegelt in de glans van de afdruk: horloges, ringen, lichte kleding, het scherm van een andere telefoon.
• Fotografeer boven een donker oppervlak als de foto licht is, en andersom, dan vind je naderhand gemakkelijker de rand bij het bijsnijden.
• Veeg voor de opname het stof van de afdruk met een zachte droge kwast of een microvezeldoek; stofjes op de scans moet je anders later met de hand weghalen.

Telefoon

Veeg de lens schoon; die zit vrijwel altijd vol vingerafdrukken, en dat kost meteen scherpte en geeft een lichte waas over het beeld. Zet de flitser helemaal uit, die is de belangrijkste bron van reflecties en vlak, levenloos licht. Fotografeer op maximale kwaliteit en zonder zoom; breng de telefoon liever fysiek dichterbij, want digitale zoom rekt gewoon de pixels uit en snijdt detail weg.

• Zet de maximale resolutie in de camera-instellingen.
• Heb je een modus voor het fotograferen van documenten of tabellen, probeer die dan; hij effent het beeld zelf en haalt het perspectief eruit.
• Schakel agressieve schoonheidsfilters en auto-verbeteringen uit; ze vervormen de kleur van een oude foto en vlakken de details af.
• Fotografeer in gewone JPG; het RAW-formaat is thuis meestal overbodig en maakt het werk alleen ingewikkelder.
• Controleer of de lens niet beslagen is, als de telefoon net van buiten uit de kou komt.

Voordat je de hele doos doorloopt, maak je één controleopname en bekijk je die op het scherm op volledige grootte, door met je vingers in te zoomen. Is hij scherp, is de kleur egaal en is er geen reflectie, dan is de scène goed ingesteld en kun je verder op de stroom fotograferen zonder iets aan te passen.

Reflectie en een scheef beeld zijn de twee grootste oorzaken waarom huisscans er slecht uitzien. Beide los je op met opnametechniek, zonder enige apparatuur. Beheers je die twee punten, dan is de rest bijzaak. Gun jezelf vijf minuten om te oefenen op één niet al te kostbare foto, dan onthoudt je hand vanzelf de juiste stand.

Houd de telefoon parallel

De camera moet strikt van boven op de foto kijken, parallel aan de tafel, niet onder een hoek. Fotografeer je schuin, dan verandert een rechthoekige foto in een trapezium, en bij het rechtzetten verlies je een deel van het beeld en scherpte. Zet het raster in de camera aan (in de instellingen staat een optie Raster) om de randen langs de lijnen te richten. Fotografeer zo dat de foto bijna het hele beeld vult, met een kleine reserve aan de randen voor het bijsnijden, ongeveer een centimeter aan elke kant.

• Ga van boven over de foto staan en houd het telefoonscherm parallel aan de tafel.
• Kan de telefoon een waterpas of libel tonen, vang dan de horizontaal.
• De stabielste manier is de telefoon tegen een egale plank te drukken of op een stapel boeken te zetten en de foto onder de lens te schuiven.
• Leg de randen van de foto samen met de rasterlijnen op het scherm; zo zie je meteen of het recht is of niet.

Hoe nauwkeuriger je de parallel bij de opname vangt, hoe minder werk je naderhand hebt. Een recht geschoten beeld hoef je alleen bij te snijden, terwijl een scheef geschoten beeld je met perspectiefvervorming moet rechtzetten, waarbij de hoeken onscherp worden. Besteed liever vijf extra seconden aan de stand van de telefoon dan een minuut aan het redden van een scheve opname in de editor.

Haal de reflectie weg

• Een reflectie ontstaat wanneer de lichtbron van de glans recht in de lens weerkaatst. Om hem weg te halen, verander je de kantelhoek van de telefoon een beetje of draai je de foto zelf, tot de reflectie achter de rand verdwijnt. Beweeg met kleine stapjes en kijk op het scherm; de reflectie is goed vooraf te zien.
• Fotografeer niet tegenover een raam of lamp; het licht moet van opzij vallen.
• Je eigen schaduw is ook een vijand: let erop dat de telefoon en je hand het licht niet blokkeren, anders verschijnt er een donkere streep op de opname.
• Bij bijzonder spiegelende glansfoto's helpt het om het licht wat te verstrooien: hang een dunne witte vitrage of calqueerpapier voor het raam, dan wordt de reflectie zachter.
• Is de reflectie hardnekkig, draai dan de hele scène: verplaats de tafel of ga aan de andere kant zitten, zodat het licht onder een andere hoek valt.

Of er een reflectie is, zie je het gemakkelijkst op het scherm vóór de opname. Kantel de telefoon langzaam heen en weer en links en rechts en kijk hoe een lichte vlek over het oppervlak van de afdruk kruipt. Vind de stand waar de vlek helemaal weg is, en fotografeer pas dan. Bij matte foto's zijn er nauwelijks reflecties; de strijd gaat vooral om de glanzende.

Om beweging te voorkomen

Houd de telefoon met twee handen vast en steun met je ellebogen op de tafel. Op de telefoon zit een timer van 2 tot 3 seconden; zet die aan, dan trilt de opname niet op het moment van indrukken. Maak 2 tot 3 opnames van elke foto en kies daarna de scherpste. Beweging is vooral zichtbaar bij zwak avondlicht, wanneer de camera een langere sluitertijd aanhoudt, dus steun is hier het belangrijkst.

• Druk de knop niet hard in; gebruik liever de timer of de ontspanner via de volumeknop.
• Verhoog in de schemering het licht, niet de ISO; ruis op een oude foto ziet er vuil uit.
• Fotografeer je veel, breng dan ritme aan: neerleggen, uitlijnen, twee opnames, de volgende.
• Controleer de scherpte niet op de miniatuur, maar door het beeld op het volledige scherm te vergroten; een kleine weergave is bedrieglijk.

Verschillende formaten en probleemopnames

In de doos liggen meestal foto's van verschillende grootte en staat, en elk type vraagt een eigen aanpak.

• Kleine foto's van 6 bij 9 en kleiner. Breng de telefoon dichterbij, maar let erop dat de camera nog scherpstelt; bij de meeste telefoons is de minimale scherpstelafstand ongeveer 8 tot 10 cm. Loopt het beeld uit, ga dan iets verder weg.
• Grote portretten en groepsfoto's. Hier is egaal licht over de hele oppervlakte het belangrijkst; bij een grote afdruk krijg je gemakkelijk een lichte rand en een donkere hoek. Fotografeer bij verstrooid licht van een raam.
• Foto's onder folie in een album. Haal de foto er indien mogelijk uit; de folie van een magneetalbum weerkaatst en vervormt de kleur. Zit de afdruk muurvast, ruk hem dan niet los, maar fotografeer hem zoals hij is en doof de reflectie zorgvuldig met een kanteling.
• Foto's in een lijst onder glas. Glas geeft vrijwel altijd reflectie en spiegelingen. Haal de foto liever uit de lijst; kan dat niet, fotografeer dan in een verduisterde kamer met één zijdelingse lichtbron.
• Aan elkaar geplakte of broze afdrukken. Maak ze niet met kracht los, want je kunt de emulsie scheuren. Fotografeer wat toegankelijk is, en leg de lastige gevallen apart voor handwerk.

Zelfs een goed beeld vraagt vrijwel altijd om nabewerking: de overbodige achtergrond bijsnijden, de randen rechtzetten, de kleur corrigeren. Dat gaat snel en gratis, in elke ingebouwde editor van de telefoon. Het doel van de bewerking is niet mooier maken, maar de foto teruggeven zoals hij er op de dag van afdrukken uitzag: egaal, schoon, met natuurlijke kleur. Jaag niet op het glanzende socialmediaplaatje; een oude foto moet een oude foto blijven, alleen dan schoon.

Basisbewerking

• Snij de overbodige achtergrond langs de randen van de afdruk weg, zodat alleen de opname zelf overblijft, zonder tafel en schaduwen.
• Zet de horizon recht als het beeld iets scheef staat; in elke editor zit een draai- en een rechtzetgereedschap met raster.
• Corrigeer het licht: verhoog het contrast en de helderheid een beetje, verbleekte foto's leven daarvan op. Trek het niet te ver door, anders slaan de lichte partijen uit naar wit en zakken de donkere weg in zwart.
• Haal de gele zweem weg: schuif de witbalans naar koud, dan wordt door de tijd vergeeld papier neutraler. Richtlijn: het wit op de foto moet echt wit worden, niet crème.

Een handige volgorde: eerst bijsnijden en draaien, dan helderheid en contrast, en pas op het laatst de kleur. Corrigeer je de kleur vóór het bijsnijden, dan verstoort de overbodige gele achtergrond de automatische instelling. Doe alles in kleine, voorzichtige stapjes; een oude foto is gemakkelijk te ver door te drijven en in een poster te veranderen. Een goede aanpak: leg het bewerkte beeld een minuut opzij en bekijk het met een frisse blik; vaak blijkt dat je het contrast te ver hebt getrokken.

Als er beschadigingen op de foto zitten

Voor krassen, knikken, vlekken en verbleking schiet een basiseditor tekort; de helderheidsschuifjes halen ze niet weg. Hier helpt een gratis online gereedschap voor fotorestauratie: je laadt de gemaakte opname, en het verwijdert automatisch ruis, verscherpt en brengt de kleuren tot leven. Dat is handig wanneer je snel tientallen opnames uit een album op orde moet brengen; ze stuk voor stuk met de hand schoonmaken zou veel te lang duren. Het gereedschap werkt rechtstreeks in de browser, er hoeft niets geïnstalleerd te worden, en je foto's gaan niet verder dan de verwerking.

De logica is simpel: eerst haal je het maximale uit het beeld zelf, door recht en bij goed licht te fotograferen, dan haalt de basiseditor van de telefoon de geometrie en de grove kleur eruit, en pas daarna ruimt het online gereedschap op wat er overblijft: ruis, waas, verbleking. Hoe beter het oorspronkelijke beeld, hoe schoner het resultaat; de automatiek maakt niets uit het niets, maar versterkt alleen wat al op de opname staat.

Bewaar het resultaat in maximale kwaliteit en verwijder de oorspronkelijke opname niet van de telefoon; die kan later van pas komen: is de bewerking ergens doorgeschoten, dan keer je altijd terug naar het origineel en doe je het over. Maak er een gewoonte van twee versies van het bestand naast elkaar te houden, "zoals gefotografeerd" en "zoals bewerkt", dan riskeer je niets.

Digitaliseren alleen is niet genoeg; ook een digitale kopie kun je verliezen als die op één plek staat. De telefoon gaat stuk, de kaart wordt geformatteerd, het account wordt geblokkeerd, en al het werk is voor niets. Een archief overleeft alleen wanneer het meerdere kopieën op verschillende plekken heeft, en daar moet je meteen op letten, zolang je nog weet wat waar staat. Een back-up uitstellen is de meest voorkomende reden waarom al gedigitaliseerde archieven later toch verloren gaan.

De regel van drie kopieën

Archiefbeheerders gebruiken al lang een eenvoudig principe: drie kopieën, op twee verschillende dragers, waarvan er één buitenshuis is. Dat is de zogeheten 3-2-1-regel, en die werkt even goed voor een museumcollectie als voor een familiedoos. Voor een gezin komt het ongeveer hierop neer:

• een kopie op de telefoon of computer waarop je werkt;
• een kopie in de cloud (Google Foto's, iCloud, een andere clouddienst), die synchroniseert vanzelf en overleeft een defecte telefoon;
• een kopie op een aparte USB-stick of externe schijf, die bij familie of op een andere plek ligt.

De zin van de regel is dat geen enkele losse tegenslag (verlies van de telefoon, uitval van de schijf, een probleem met het account) alle kopieën tegelijk raakt. Eén kopie thuis, één in de cloud, één buitenshuis, en het archief overleeft bijna elk toeval. De cloud is op zichzelf geen wondermiddel, een account kun je verliezen, dus vul je de cloud aan met een fysieke drager in plaats van hem erdoor te vervangen.

Breng orde aan

• Deel in met mappen met duidelijke namen: jaar, gebeurtenis, bijvoorbeeld 1985_bruiloft_ouders. Het jaar voorop sorteert de mappen vanzelf op tijd.
• Noteer wie er op de foto staat, zolang er iemand is om het te vragen. Over twintig jaar zijn de namen vergeten, maar de notitie blijft. Vaak is dit het laatste moment waarop de mensen die de personen op de foto's kennen nog leven.
• Fotografeer de achterkant van de foto als daar tekst of een datum op staat, dat is deel van het verhaal. Bewaar de achterkant naast de voorkant, met een gelijkaardige bestandsnaam, bijvoorbeeld 1985_bruiloft_ouders_achterkant.
• Hernoem bestanden niet chaotisch en maak geen kopieën van kopieën; verwarring in het archief is bijna even gevaarlijk als het verlies ervan.
• Maak één gemeenschappelijke hoofdmap voor het familiearchief, zodat alle mappen erbinnen liggen en niet over de telefoon verspreid zijn.

Wat je regelmatig moet controleren

Controleer één keer per jaar of de cloud gesynchroniseerd is en of de schijf leesbaar is. Externe schijven en USB-sticks zijn niet eeuwig: een harde schijf leeft ongeveer een paar jaar, een USB-stick kan zonder termijn stil sterven. Zet het archief daarom van tijd tot tijd op een verse drager, zonder te wachten tot de oude het begeeft.

• Open op goed geluk een tiental bestanden van de schijf; is alles leesbaar, dan leeft de drager.
• Controleer of de cloud echt alle mappen heeft geüpload en niet een deel.
• Koop eens in de paar jaar een nieuwe USB-stick of schijf en zet het archief erop over.
• Vertel iemand van de familie waar de kopieën liggen en hoe ze erbij komen; het archief mag niet van één persoon afhangen.

Een archief dat vergeten wordt, sterft stil samen met de drager. Vijftien minuten controle per jaar is goedkoper dan de verloren herinnering van een gezin. Een goed idee: koppel deze controle aan een vaste datum, bijvoorbeeld een familiefeest, dan vergeet je het niet.

In welk formaat en welke grootte je bewaart

Een paar eenvoudige regels besparen ruimte en zenuwen en laten de kwaliteit niet verloren gaan.

• Bewaar in JPG in maximale kwaliteit; dat is compact en opent op elk apparaat.
• Comprimeer bestanden niet opnieuw: elke keer dat je een JPG opnieuw opslaat, gaat het beeld iets achteruit. Eén keer bewerken en opslaan, daarna niet meer aankomen.
• Verklein de resolutie niet om ruimte te besparen; een modern archief van honderden opnames past gemakkelijk in de gratis cloudruimte.
• De meest waardevolle opnames kun je aanvullend zonder compressie bewaren (PNG of TIFF), als referentiekopie voor later.

Denk apart na over toegang voor andere gezinsleden. Een archief dat alleen jij ziet, verdwijnt samen met jouw account. Deel een gemeenschappelijke map in de cloud met familie of geef ze minstens een USB-stick met een kopie, dan heeft het archief meerdere hoeders en daalt de kans het te verliezen bijna tot nul.

Loop voordat je de hele doos fotografeert de lijst door, die bespaart uren overdoen. De meeste mislukte huisscans struikelen over dezelfde kleinigheden, en die los je allemaal in een seconde op:

• Flitser aan, dat is de belangrijkste oorzaak van reflecties. Zet hem helemaal uit.
• Onder een hoek fotograferen, de foto verandert in een trapezium. Houd de telefoon parallel aan de tafel.
• Vuile lens, de opnames worden wazig. Veeg hem schoon voor je begint.
• Directe zon of lamp boven de foto, overbelichting en reflectie. Licht alleen van opzij en zacht.
• Zoom in plaats van dichterbij komen, kwaliteitsverlies. Breng de telefoon fysiek dichterbij.
• Eén trillende opname, beweging. Gebruik de timer en steun op de tafel.
• Stof en haartjes op de afdruk, extra werk naderhand. Veeg af voor de opname.
• Overgedreven bewerking, onnatuurlijke kleur en uitgeblazen lichten. Beweeg de schuifjes maar een klein beetje.
• Meteen het origineel verwijderd, geen weg terug. Houd de oorspronkelijke opnames tot je zeker bent van het resultaat.
• Eén enkele kopie, het risico alles te verliezen. Maak meteen een back-up in de cloud.

Loop deze lijst na op de eerste twee, drie opnames, verzeker je ervan dat alles schoon is, en fotografeer daarna het album rustig op de stroom. Deze checklist houd je handig voor ogen tot je er een gewoonte van hebt; tegen het eind van de doos volg je alle punten vanzelf.

Deze reeks stappen volstaat om op een avond het hele familiealbum naar digitaal om te zetten en je er niet meer druk over te maken. Het licht voorbereid, recht en zonder reflectie gefotografeerd, de kleur bijgewerkt, ingedeeld in mappen en een back-up gemaakt, en het archief is veilig. Voor het snel bijwerken van opnames kun je terecht bij een gratis gereedschap voor fotorestauratie, dat zelf de ruis opruimt, de scherpte oppoetst en de kleur van verbleekte opnames teruggeeft, zodat je niet met elke opname apart hoeft te klooien.

De verstandige strategie is deze: de grote massa opnames verwerk je thuis volgens deze handleiding en door het automatische gereedschap, dat is snel en gratis, en een paar van de dierbaarste of zwaarst beschadigde leg je apart. Probeer een zwaar beeld niet tot elke prijs met de schuifjes terug te halen, zo maak je het gemakkelijk kapot; bewaar het liever zoals het is en toon het aan een specialist.

Want eerlijk is eerlijk: er zijn foto's die de automatiek niet aankan. Is een opname in tweeën gescheurd, bijna wit uitgebleekt, een deel van een gezicht kwijt of is het de enige foto van een dierbare, dan is handwerk nodig. Het automatische gereedschap is goed waar de gegevens op de opname er nog zijn en alleen opgeschoond moeten worden, maar het verlorene bijtekenen kan het niet. Onze vakman restaureert zulke opnames met de hand: hij tekent de verloren delen bij, herstelt de trekken en brengt de kleur zorgvuldig terug, zonder het gezicht in een vreemde te veranderen. We beloven geen wonder waar de gegevens op de foto al weg zijn, maar uit een bijna hopeloze opname komt vaak een waardig resultaat. Stuur de foto in, de vakman kijkt ernaar en zegt eerlijk wat er echt te doen valt en wat het kost. Soms is één zo'n gerestaureerde foto alle moeite waard.

Ja, het gereedschap voor fotorestauratie werkt gratis, en voor het uploaden van een oude opname zijn geen registratie of e-mailadres nodig. Open gewoon de pagina, voeg de foto toe en krijg het gerestaureerde resultaat.

De opname wordt automatisch verwerkt en alleen gebruikt voor het restaureren van jouw foto; we publiceren hem niet en geven hem niet aan derden. De bestanden worden kort bewaard en na de verwerking verwijderd.

Ondersteund worden gewone JPG en PNG, ook gescande oude foto's en opnames van de telefoon. Voor het beste resultaat upload je een zo hoog mogelijke kwaliteit scan zonder sterke reflecties.

De AI tekent wazige gezichten bij, verwijdert ruis, krassen en knikken en verhoogt de scherpte, zodat portretten scherper ogen. Bij sterk beschadigde opnames zijn er soms kleine onnauwkeurigheden in de fijne details.

Ja, de pagina werkt rechtstreeks in de browser van de telefoon, inclusief iPhone en Android, er hoeft niets geïnstalleerd te worden. Fotografeer de oude opname of upload hem uit de galerij en start de restauratie.