Wymagania dotyczące zdjęć na marketplace'y modowe: rozmiary, tło, format, waga

Karta produktu z poprawnymi zdjęciami przechodzi moderację za pierwszym razem i sprzedaje lepiej. Zdjęcie główne to pierwsza rzecz, którą kupujący widzi w wynikach wyszukiwania, i właśnie na jego podstawie w ułamku sekundy decyduje, czy kliknąć w produkt, czy przewinąć dalej. Błąd w rozmiarze, tle lub formacie nie tylko psuje wygląd karty, ale opóźnia wyjście produktu do sprzedaży o kolejne dni, dopóki będziesz przerabiać i wgrywać pliki od nowa.

Poniżej zebraliśmy aktualną listę wymagań, jakie platformy modowe (typu Allegro Moda i pokrewne serwisy z odzieżą i obuwiem) stawiają zdjęciom, omówiliśmy typowe powody odrzucenia i podaliśmy zrozumiały porządek działań, jak doprowadzić zdjęcia do porządku bez studia, drogiego oprogramowania i umiejętności retuszera. Materiał jest zbudowany tak, żebyś mógł przejść przez niego jak przez instrukcję: na górze parametry techniczne, niżej praca z tłem i wagą, następnie budowa sprzedającej karty produktu i finalna checklista przed publikacją.

Zdjęcie w branży modowej to nie ozdoba, a główny czynnik konwersji i jedyne, co kupujący widzi przed kliknięciem. W katalogu nie ma możliwości dotknięcia materiału, przeczytania składu na metce ani zadania pytania sprzedawcy od razu, dlatego całą pracę nad przekonaniem klienta bierze na siebie zdjęcie. Dobre zdjęcie odpowiada na pytania kupującego, zanim zdąży je zadać, a słabe zmusza go do zamknięcia karty i przejścia do konkurenta, u którego ujęcie jest schludniejsze.

Przy tym platforma moderuje każde zdjęcie pod kątem parametrów technicznych i jeden błąd w rozmiarze, tle lub modelu kolorów odsyła kartę do poprawki. Moderacja nie ocenia, jak dobry jest sam produkt, sprawdza zgodność z formalnymi zasadami: orientację, rozdzielczość, czystość tła, brak zakazanych elementów. Oznacza to, że nawet świetne w istocie ujęcie może utknąć na kontroli przez drobiazg w rodzaju kwadratowego kadrowania albo żółtawego odcienia od lampy.

Warto rozumieć również stronę ekonomiczną. W wynikach na jednym ekranie smartfona mieści się kilka kart obok siebie, a kupujący porównuje je między sobą dosłownie w sekundę. Jeśli Twoja okładka jest ciemniejsza, mniej ostra albo bardziej krzykliwa od sąsiednich, kliknięcie ucieka do konkurenta niezależnie od tego, jak dobry jest sam produkt i cena. Dlatego wymagania dotyczące zdjęć to nie biurokracja, a minimalny próg, poniżej którego karta po prostu nie konkuruje o uwagę.

Jest też efekt kumulacyjny. Im więcej osób otwiera kartę i kupuje, tym wyżej platforma podnosi ją w wynikach, i odwrotnie: słabe zdjęcia obniżają klikalność, karta spada, wyświetleń jest mniej. Powstaje pętla, w której jakość ujęcia wpływa nie tylko na jednorazową konwersję, ale i na ruch organiczny w dłuższej perspektywie. Raz zainwestowawszy w poprawne przygotowanie, otrzymujesz zwrot przez cały czas, kiedy produkt jest w sprzedaży.

Żeby nie tracić dni na powtórne wgrywanie, prościej od razu przygotować pliki pod standard. Kiedy raz zrozumiesz wymagania, przestajesz grać w zgadywankę z moderacją i budujesz karty według zrozumiałego szablonu. Dalej w artykule rozłożymy ten standard na konkretne liczby i działania, żebyś mógł zweryfikować z nim każdy nowy produkt.

Główna zasada dla odzieży i obuwia: orientacja pionowa o proporcji 3:4. To format, w którym karta poprawnie wyświetla się w liście wyników, w karuzeli produktu i w aplikacji mobilnej, skąd przychodzi główna masa kupujących. Zdjęcia poziome i kwadratowe albo są przycinane automatycznie z utratą ważnych fragmentów kadru, albo są odrzucane przez moderację. Pion to nie kaprys platformy, a sposób na zajęcie maksimum ekranu smartfona: im większe zdjęcie w liście, tym wyższa szansa na kliknięcie. Dla mody jest to szczególnie istotne, bo pion pokazuje sylwetkę i posadowienie ubrania na całej wysokości.

Parametry techniczne jednym rzutem oka

Dokładne limity różnią się między poszczególnymi platformami modowymi, dlatego przed pierwszym wgraniem warto sprawdzić wymagania swojego serwisu. Te liczby warto trzymać w zakładkach i weryfikować z nimi przed każdym wgraniem. Teraz omówimy, dlaczego za każdym punktem stoi realny powód, a nie formalna czepliwość.

Co ważne, by rozumieć o każdym parametrze

• RGB jest obowiązkowy. Pliki z poligrafii, katalogów i prezentacji są często zapisane w CMYK, modelu kolorów przeznaczonym do druku. Wgrywają się z zauważalnym zniekształceniem koloru (czerwień ucieka w ceglastość, błękit blaknie) albo w ogóle nie przechodzą. Konwersja do RGB robi się w dowolnym edytorze jednym kliknięciem, ale łatwo o niej zapomnieć.
• Im wyższa rozdzielczość, tym lepszy zoom. Kupujący przybliża zdjęcie palcami, żeby obejrzeć fakturę tkaniny, szwy, napisy na metce. Jeśli oryginał ma tylko około 700 px, przy zoomie obraz rozsypuje się na piksele i zaufanie spada. Ujęcie 1200x1600 px przeżywa przybliżenie bez utraty szczegółów.
• Nie rozciągaj małych zdjęć. Powiększenie z 500 px do 1200 px nie dodaje szczegółów, tylko rozmazuje istniejące piksele, a tę nieostrość widać od razu. Lepiej przefotografować produkt na telefonie w dobrym świetle, niż ciągnąć mały plik do potrzebnego rozmiaru.
• Pilnuj realnej ostrości, a nie tylko liczby pikseli. Plik może mieć 1200x1600 px, ale być zrobiony drżącą ręką albo poza ostrością. Formalnie rozmiar przechodzi, w praktyce karta wygląda nieprofesjonalnie. Rozmiar i ostrość to dwa różne wymagania i oba są ważne.

Czym różnią się formaty plików

Platformy modowe przyjmują kilka formatów, ale w praktyce nie są one równorzędne. Wybór formatu wpływa i na wagę, i na jakość, i na wygodę dalszej obróbki.

• JPG. Uniwersalny roboczy format dla zdjęć produktu. Dobrze się kompresuje, trzyma balans wagi i jakości, nadaje się do przeważającej większości kart. To format domyślny dla pliku finalnego.
• PNG. Potrzebny tam, gdzie ważna jest przezroczystość albo maksymalnie ostre linie i tekst (na przykład źródło infografiki). Waży zauważalnie więcej niż JPG przy tych samych rozmiarach, dlatego dla zwykłych zdjęć na białym tle jest nadmiarowy.
• WebP. Nowoczesny format z lepszą kompresją przy tej samej jakości. Dobry do zmniejszania wagi, ale przed wgraniem upewnij się, że poprawnie wyświetla się w Twoim panelu i kategorii.

Prosta zasada: zdjęcia produktu zapisuj w JPG, przezroczyste podkłady i źródła infografiki trzymaj w PNG, a po WebP sięgaj, kiedy trzeba ścisnąć wagę bez widocznej utraty jakości.

Jaki standard wybrać do pracy

Optymalny roboczy standard: 900x1200 lub 1200x1600 px, JPG w RGB. Tego wystarcza i do przejścia moderacji, i do jakościowego zoomu, i do szybkiego wgrania. Fotografować warto z zapasem rozdzielczości, żeby przy kadrowaniu pod 3:4 zostało z czego przyciąć marginesy. Jeśli aparat telefonu daje duży kadr, nie zmniejszaj go z góry: najpierw skadruj do potrzebnych proporcji, a dopiero potem doprowadź do zalecanego rozmiaru, inaczej ryzykujesz podwójną utratę jakości.

Osobno sprawdź ustawienia samego aparatu telefonu. Fotografuj w maksymalnej dostępnej rozdzielczości i głównym (nie szerokokątnym) obiektywem, żeby nie było zniekształceń geometrycznych po brzegach kadru. Wyłącz agresywne filtry i upiększacze urody, jeśli są zaszyte w tryb fotografowania: zmieniają kolor i fakturę ubrania, a kupujący potem dostaje nie to, co widział na zdjęciu. Czysty, uczciwy oryginał w wysokiej rozdzielczości to połowa sukcesu, resztę dokona obróbka.

Dla zdjęcia głównego w niemal wszystkich kategoriach modowych platformy wymagają czystego tła: białego lub maksymalnie neutralnego jasnego. Produkt powinien być w ostrości, bez zbędnych przedmiotów, rąk, metek cenowych i logo konkurentów. Białe tło to nie estetyczny kaprys platformy, a sposób na wyrównanie katalogu: kiedy wszystkie okładki są na jednolitym tle, wyniki wyglądają schludnie, a uwaga kupującego nie odrywa się na cudze wnętrze albo pstrokaty obrus. Infografiki i tekstu na zdjęcie główne dodawać nie zaleca się, do tego służą dodatkowe kadry karty.

Wymagania wobec tła według typów ujęć

• Główne (okładka): białe lub jednobarwne jasne tło, produkt w całości w kadrze, marginesy przy brzegach niewielkie i równomierne. Cień dopuszczalny jest miękki i naturalny, bez ostrych czarnych zapadnięć.
• Dodatkowe: dopuszczalne są zdjęcia przedmiotowe we wnętrzu, ujęcia detali z bliska, lifestyle (produkt w użyciu, ubranie na modelce) oraz infografika z rozmiarówką i cechami. Tutaj masz więcej swobody i to właśnie dodatkowe kadry dopracowują zaufanie.
• Zakazane: znaki wodne cudzych marek, napisy reklamowe, dane kontaktowe i linki, kolaże niskiej jakości, zrzuty ekranu z innych platform.

Ile powinien ważyć plik

Co do wagi pliku sztywnego limitu w megabajtach dla większości kategorii nie ma, ale jest zdrowy rozsądek: zbyt ciężkie pliki wolniej się wczytują, dłużej otwierają u kupującego na internecie mobilnym, a czasem są odrzucane jeszcze na etapie wgrywania. Z drugiej strony nadmiernie skompresowany plik traci szczegóły i wygląda na rozmyty. Potrzebny jest balans.

Praktyczny punkt odniesienia dla jednego zdjęcia to od 100 KB do 2-3 MB. Jeśli JPG waży 8-10 MB, warto go przekompresować: współczesne algorytmy usuwają zbędną wagę niemal bez widocznej utraty jakości. Kontrolowanie wagi jest szczególnie ważne, kiedy produktów jest dużo: dziesiątki ciężkich plików w karcie spowalniają nie tylko wgranie na platformę, ale i wyświetlanie u kupującego.

Czysto biały czy miękko jasny

Pod białym tłem w praktyce rozumie się niekoniecznie idealne wypełnienie 255-255-255. Często korzystniej wygląda miękkie jasne tło z ledwo zauważalnym gradientowym cieniem pod produktem: dodaje objętości i nie robi z przedmiotu płaskiej naklejki. Najważniejsze, żeby tło pozostawało jednolite, jasne i nie przeciągało uwagi. Kieruj się tak:

• Czysta biel nadaje się do drobnych akcesoriów, biżuterii, dodatków, gdzie ważna jest maksymalna neutralność.
• Jasnoszare albo białe z lekkim cieniem jest dobre dla odzieży, obuwia, przestrzennych produktów, żeby przedmiot nie zlewał się z tłem i czytelna była jego sylwetka.
• Ostre cienie, kolorowe refleksy i brudne plamy na tle są niedopuszczalne: wyglądają jak wada obróbki.

Częste błędy z tłem

Większość problemów z tłem na zdjęciu głównym sprowadza się do kilku powtarzających się sytuacji. Znając je z góry, łatwo nie nadepnąć na grabie:

• Jasne, ale niejednolite tło: widać fałdy tkaniny-podkładu, styki stołu ze ścianą, cienie od okna.
• Po usunięciu tła został kolorowy otoczek wzdłuż konturu produktu, zwłaszcza na włosach, futrze, przezroczystych i błyszczących częściach.
• Część produktu jest ucięta przy brzegu kadru, brak równomiernych marginesów wokół.
• Cień usunięty w całości i przedmiot wisi w powietrzu bez oparcia, wygląda jak wycięty na szybko.

Żeby tło stało się idealnie białe, a waga zmniejszyła się bez utraty ostrości, wygodnie jest przepuścić zdjęcia przez darmowe narzędzie online do przygotowania zdjęć: usuwa tło, kadruje pod 3:4 i optymalizuje wagę w jednym przejściu, więc nie trzeba trzymać w głowie wszystkich progów ręcznie.

Technicznie platformy modowe pozwalają wgrać do kilkudziesięciu materiałów na kartę, ale działa nie liczba, a struktura. Kupujący podejmuje decyzję w pierwszych sekundach i rzadko doprzewija galerię do końca, dlatego kolejność kadrów jest ważniejsza niż ich liczba. Dziesięć jednakowych zdjęć produktu pod jednym kątem przegrywa z czterema przemyślanymi ujęciami, które prowadzą kupującego od pierwszego wrażenia do decyzji o zakupie.

Robocze rozłożenie karty produktu

• Kadr 1 (okładka): produkt na czystym tle, duży, w poprawnej orientacji 3:4. To Twoja jedyna szansa na kliknięcie z listy wyników, dlatego tu idzie najkorzystniejsze ujęcie.
• Kadr 2: inne ujęcie albo produkt w użyciu (lifestyle, ubranie na modelce). Pomaga kupującemu wyobrazić sobie produkt w swoim życiu.
• Kadr 3: infografika z kluczowymi cechami i rozmiarówką, czytelna na małym ekranie.
• Kadry 4-6: detale, faktura, kompletacja, tabela rozmiarów, zbliżenia szwów albo materiału.
• Wideo lub 360: wzmacnia zaufanie i zauważalnie obniża zwroty, bo zdejmuje pytanie o niespodziewany wygląd produktu na żywo.

Zasady, które podnoszą konwersję

• Trzymaj jednolity styl w całej karcie: jeden typ tła, jednakowe światło i kadrowanie. Rozgardiasz w obróbce wygląda jak zestaw przypadkowych zdjęć, a nie jak przemyślana witryna.
• Pokazuj skalę produktu względem ręki, stołu, monety albo wnętrza. Kupujący często nie wyobraża sobie realnych gabarytów po jednym zdjęciu na białym tle i potem rozczarowuje się przy odbiorze.
• Zamykaj wątpliwości obrazkami: co wchodzi w skład zestawu, jak wygląda z bliska, jakie są rozmiary, jak produkt zachowuje się w użyciu. Każda zdjęta wątpliwość to mniej pytań na czacie i mniej zwrotów.
• Myśl o ekranie mobilnym: wszystko, co pokazujesz, musi być czytelne na smartfonie. Drobny tekst na infografice i cienkie detale po prostu znikają.

Co pisać na infografice

Infografika to najbardziej niedoceniany kadr karty. Wynosi się na nią to, czego kupujący inaczej będzie szukał w opisie, a często i nie znajdzie. Dobra infografika odpowiada na konkretne pytania dużym czytelnym tekstem:

• Gabaryty i rozmiary z liczbami, idealnie ze schematem i oznaczeniem, gdzie który bok.
• Skład, materiał, rozmiarówka w zależności od kategorii.
• Kluczowa zaleta jedną krótką frazą, bez reklamowych sloganów.
• Co w zestawie, żeby zdjąć pytanie o oczekiwania.

Główna zasada infografiki w modzie: tekst musi być czytelny na ekranie smartfona bez zoomu. Drobna czcionka, cienkie linie i niski kontrast zamieniają pożyteczny kadr w bezużyteczny. I pamiętaj, że infografika jest na miejscu na dodatkowych kadrach, a nie na okładce, tam gdzie kategoria tego nie pozwala.

Pod jakie kategorie jaki akcent

Rozłożenie karty nieco przesuwa się w zależności od tego, co sprzedajesz:

• Odzież: ważne jest posadowienie na modelce, tabela rozmiarów, faktura tkaniny z bliska, widok od tyłu.
• Obuwie: ujęcie w trzech czwartych, profil, podeszwa, detale materiału i wykończenia.
• Dodatki i galanteria: widok we wnętrzu, skala względem znanych przedmiotów, detale materiału.
• Bielizna i akcesoria: faktura, skład, sposób prezentacji na jasnym, neutralnym tle.

Kiedy ręczne składanie przestaje się opłacać

Jeśli produktów jest dużo i każdą kartę trzeba złożyć według jednego szablonu (to samo tło, ten sam kadr, ta sama infografika), ręczna obróbka zamienia się w rutynę na wiele godzin. Na dziesięciu produktach jest to znośne, na setce już zjada roboczy tydzień. Tu albo pomaga narzędzie wsadowe, które stosuje ten sam szablon do wszystkich zdjęć, albo warto oddać przygotowanie na obróbkę studyjną pod klucz i zajmować się sprzedażą, a nie wycinaniem teł.

Załóżmy, że masz już zdjęcia z telefonu albo ze starej sesji, ale nie przechodzą moderacji: tło pstrokate, kadr poziomy, kolor ucieka w żółć. Doprowadzić je do porządku można według zrozumiałego algorytmu, bez profesjonalnego edytora i umiejętności retuszu. Najważniejsze to zachować kolejność kroków, bo niektóre operacje zależą od siebie nawzajem.

Kolejność krok po kroku

• Krok 1. Kadrowanie. Przytnij zdjęcie pod proporcję 3:4, zostawiając produkt na środku z niewielkimi równomiernymi marginesami. Rób to pierwsze, żeby dalsza obróbka dotyczyła już finalnej kompozycji.
• Krok 2. Tło. Usuń pstrokate albo ciemne tło i zamień je na białe. Pilnuj schludnych krawędzi obiektu: bez uciętych cieni, poszarpanego konturu i kolorowych otoczek wokół produktu. Szczególna uwaga na cienkie detale w rodzaju pasków, sznurowadeł, przezroczystych części.
• Krok 3. Kolor i światło. Wyrównaj jasność, usuń żółć od żarówki, dodaj kontrastu, jeśli kadr jest ospały, i przeprowadź plik do RGB. Kolor ubrania na zdjęciu musi pokrywać się z realnym, inaczej wzrosną zwroty.
• Krok 4. Ostrość i waga. Lekko dodaj ostrości, żeby detale były czytelne przy zoomie, i zapisz JPG tak, żeby waga mieściła się w przedziale 0,1-3 MB. Nie przesadź z ostrością: twardy kontur zdradza obróbkę.
• Krok 5. Rozmiar. Sprawdź, że wynik jest nie mniejszy niż 900x1200 px i orientacja jest pionowa. To ostatnia weryfikacja przed wgraniem.

Jak zrobić oryginał, żeby obróbka poszła łatwo

Im czystszy kadr wyjściowy, tym mniej pracy na każdym z pięciu kroków i tym schludniejszy wynik. Kilka chwytów, które nie wymagają studia:

• Fotografuj przy oknie w dzień. Rozproszone światło dzienne daje równy kolor i miękkie cienie, z którymi pracuje się prościej niż z żółtym światłem lamp.
• Użyj arkusza białego brystolu jako tła-cykloramy: wygnij go łukiem od ściany do stołu, żeby nie było widać styku. To drastycznie upraszcza usuwanie tła.
• Postaw telefon na podporze albo statywie, żeby uniknąć poruszenia. Ostrości nie da się domalować obróbką.
• Zostaw powietrze wokół produktu przy fotografowaniu, żeby potem było z czego kadrować pod 3:4, nie ucinając brzegów.

Czym zamknąć te kroki bez edytora

Te kroki w całości zamyka darmowe narzędzie online do przygotowania zdjęć na marketplace: wgrywasz zdjęcie, ono usuwa tło, stawia biały podkład, kadruje pod 3:4 i optymalizuje wagę. Dla jednego lub kilku produktów zajmuje to parę minut i nie wymaga instalacji programów, rejestracji ani opłaty. W istocie otrzymujesz gotowy do wgrania plik z surowego zdjęcia z telefonu w jednym przejściu.

Kiedy obróbka już nie uratuje

Jeśli zdjęcia od początku zrobione są źle (brak ostrości, zawalone światło, zniekształcona geometria, ubranie brudne albo pomięte), żadna obróbka nie wyciągnie jakości w pełni. Usunięcie tła nie zwróci ostrości, a korekcja koloru nie usunie rozmazania od ruchu. W takim wypadku uczciwiej jest przefotografować produkt na czystym tle w świetle dziennym albo zlecić studyjne przygotowanie katalogu, niż próbować ratować z góry przegrany kadr i i tak otrzymać słabą kartę.

Warto od razu oszacować, co jest korzystniejsze w czasie. Jeden-dwa produkty realnie doprowadzisz do porządku sam w jeden wieczór. Kiedy pozycji są dziesiątki, a co tydzień dochodzą nowe, rozsądniej zafiksować jeden szablon obróbki i przepuszczać przez niego wszystkie zdjęcia hurtem, a trudne kategorie (odzież na modelce, biżuteria, powierzchnie lustrzane) oddawać tym, kto fotografuje i obrabia je codziennie. Tak nie zamieniasz przygotowania zdjęć w stałą pracę w tle, odbierającą czas sprzedaży i zakupom.

Przed wgraniem przejdź przez listę najczęstszych powodów, dla których platforma odsyła kartę do poprawki. Większość odrzuceń przypada właśnie na te punkty i niemal wszystkie da się poprawić w parę minut, jeśli złapać je wcześniej:

• Błędna orientacja albo proporcje zamiast pionu 3:4: kadr poziomy albo kwadratowy.
• Niska rozdzielczość poniżej progu po krótszym boku, rozmycie od powiększenia małego pliku.
• Brudne albo kolorowe tło na zdjęciu głównym tam, gdzie potrzebne jest białe: dywan, kanapa, kuchenny stół w kadrze.
• Zbędne obiekty: ręce, metki cenowe, opakowanie sklepu, cudze logo, niepotrzebne przedmioty obok produktu.
• Znaki wodne i reklama z kontaktami, linkami albo nazwą innego sklepu.
• Plik w CMYK zamiast RGB, przez co na platformie pływa kolor produktu.
• Tekst i infografika na okładce tam, gdzie kategoria tego nie dopuszcza.
• Niezgodność zdjęcia z produktem: na ujęciu nie to, co opisane w karcie, inny kolor albo kompletacja.
• Ostre zniekształcone cienie albo czarne zapadnięcia wokół produktu po niedbałym usunięciu tła.

Finalna weryfikacja przed wgraniem

Żeby nie wracać do karty po raz drugi, przepuść każde ujęcie przez krótką finalną listę. Trzydzieści sekund kontroli oszczędza dzień oczekiwania na powtórną moderację:

• Orientacja pionowa, proporcje 3:4.
• Krótszy bok nie mniejszy niż próg minimalny, a lepiej od 900 px.
• Plik w RGB, kolor na ekranie pokrywa się z realnym produktem.
• Tło czyste i jednolite, bez zbędnych obiektów i otoczek wzdłuż konturu.
• Waga w przedziale 0,1-3 MB, bez artefaktów przekompresowania.
• Na okładce nie ma tekstu, znaków wodnych i cudzych logo.
• Kolejność kadrów wybudowana: okładka, ujęcie, infografika, detale.

Jeśli kartę odrzucono, czytaj tekst uwagi moderacji dosłownie: tam zawsze wskazany jest konkretny punkt, który trzeba poprawić. Nie zgaduj powodu, a poprawiaj dokładnie to, co napisano w komentarzu, inaczej powtórne wgranie znowu pójdzie do poprawki z tego samego powodu. Wygodnie jest trzymać tę checklistę obok i weryfikować z nią przed każdą publikacją, wtedy odrzucenia stają się rzadkim wyjątkiem.

Wymagania platform modowych nie są skomplikowane, ale łatwo je naruszyć przez drobiazg i stracić czas na powtórnych wgraniach: to tło ze zbędnym przedmiotem, to zapomniana konwersja do RGB, to kadr poziomy zamiast pionu. Kiedy trzymasz w głowie cały standard (3:4, białe tło, RGB, rozsądna waga, przemyślana kolejność kadrów), karty zaczynają przechodzić moderację za pierwszym razem, a produkt wychodzi do sprzedaży bez opóźnień.

Jeśli produktów jest niewiele, przepuść zdjęcia przez darmowe narzędzie online do przygotowania zdjęć: samo usunie tło, postawi biały podkład, skadruje pod 3:4 i doprowadzi wagę do normy, więc zostanie Ci tylko wgrać gotowe pliki. Od czego byś nie zaczął, logika jest jedna: najpierw doprowadzić zdjęcie do technicznego standardu platformy, następnie wybudować kolejność kadrów pod decyzję kupującego, i dopiero potem myśleć o subtelnej estetyce. Kiedy podstawowe wymagania są spełnione, każda następna karta składa się szybciej od poprzedniej, a odrzucenia moderacji przestają być problemem i zamieniają się w rzadkie przypomnienie, żeby zweryfikować z checklistą.

Jaki jest minimalny rozmiar zdjęcia na platformy modowe?

Minimum to zwykle około 700 px po krótszym boku, ale realnie fotografuj od 900x1200 px, inaczej karta przegra z ostrzejszymi konkurentami. Dokładny próg różni się między platformami, więc sprawdź wymagania swojego serwisu.

Kwadrat czy pion 3:4?

W modzie wygrywa pion 3:4, bo pokazuje sylwetkę i posadowienie ubrania na całej wysokości ekranu, a w mobilnej liście zajmuje więcej miejsca. Kwadrat bywa dopuszczalny dla drobnych dodatków, ale przegrywa z pionem powierzchnią wyświetlania.

Czy można umieścić tekst na zdjęciu?

Na głównym nie, to powód odrzucenia albo ukrycia karty. Na dodatkowych kadrach infografika z tekstem (rozmiarówka, skład, cechy) jest dozwolona i wręcz pożądana.

Jak zrobić w pełni białe tło?

Wytnij produkt maską warstwy, pod nim umieść warstwę wypełnienia kolorem 255,255,255, czyli bielą absolutną wymaganą przez platformy. Sprawdź krawędź pod kątem otoczki od starego tła i w razie potrzeby przesuń krawędź maski o 1-3 piksele do środka. Dodaj obowiązkowo pod produktem miękki cień jako warstwę w trybie Mnożenie, inaczej obiekt będzie wyglądał na przyklejony. Jeśli nie ma czasu na robotę ręczną, tło można usunąć darmowym narzędziem online, a wynik dopracować już w edytorze.

Który format wybrać, JPG czy PNG?

Do finalnego wgrania wybieraj JPG dobrej jakości: jest lżejszy i szybciej się wczytuje przy porównywalnym wyglądzie. PNG trzymaj dla przypadków z przezroczystością albo złożonym konturem, na przykład dla źródeł infografiki. Waży zauważalnie więcej niż JPG, więc dla zwykłych zdjęć na białym tle jest nadmiarowy.