Zdjęcie do dokumentów online: jak zrobić je samemu na stronie, w aplikacji lub u fotografa

Zdjęcie do dokumentów można zrobić samemu w 10-15 minut: sfotografuj się telefonem na tle jasnej ściany przy świetle dziennym, wgraj zdjęcie do serwisu online, wybierz dokument i odbierz plik o właściwych wymiarach. Zakład fotograficzny jest lepszym wyborem w dwóch sytuacjach: gdy urząd przyjmuje wyłącznie odbitki o określonej jakości druku oraz gdy wolisz, żeby kadr sprawdził za ciebie człowiek. Niżej przeczytasz, jak wybrać między trzema opcjami, jak fotografować w domu, co jest za darmo i jak wygląda dobre zdjęcie.

Są trzy sposoby na takie zdjęcie: serwis online w przeglądarce, aplikacja w telefonie oraz zakład fotograficzny lub fotobudka. Przy wniosku składanym przez internet wygodniejsze są dwa pierwsze, bo od razu dostajesz plik. Przy wniosku papierowym bezpieczniejszy jest fotograf albo plik, który potem wydrukujesz w punkcie fotograficznym.

Zdjęcie do dokumentów online w przeglądarce: kiedy wystarczy strona

Strona wystarczy, gdy o dokument występuje się przez internet, a urząd sam pozwala wgrać własne zdjęcie. Tak działa brytyjski wniosek paszportowy online i tak samo działa większość wiz elektronicznych.

Sam proces jest prosty. Otwierasz stronę, wgrywasz zdjęcie albo robisz je kamerą, wybierasz dokument, a serwis przycina kadr do standardu i dopasowuje rozmiar pliku. Niczego nie trzeba instalować, a strona otwiera się zarówno na komputerze, jak i w telefonie.

Według tego schematu działa narzędzie do zdjęć do dokumentów na gdefoto.com. Przyjmuje pliki JPEG, PNG, WebP, HEIC i AVIF do 20 MB, przycina kadr pod wybrany dokument, oczyszcza tło, wyrównuje balans bieli i sprowadza wymiary w pikselach oraz wagę pliku do limitu danego formatu.

Aplikacja do zdjęć do dokumentów w telefonie: czy trzeba ją instalować

Nie, instalowanie aplikacji nie jest konieczne: strona z kamerą w przeglądarce robi to samo. Aplikacja ma sens, jeśli zdjęcia do dokumentów robisz często, na przykład kilka razy w roku składasz wnioski wizowe dla całej rodziny.

Zanim cokolwiek zainstalujesz, sprawdź trzy rzeczy:

1. Czy aplikacja ma dokładnie twój dokument i kraj, a nie tylko ogólną opcję „paszport”.
2. Na którym etapie prosi o płatność: przed obróbką, po podglądzie czy przy zapisie.
3. O jakie uprawnienia prosi. Do zdjęcia do dokumentów potrzebny jest aparat i dostęp do zdjęć. Kontakty i lokalizacja nie są do tego potrzebne.

Aplikacja czy strona do zdjęć do dokumentów: co wybrać

Wybierz stronę, jeśli potrzebujesz jednego lub dwóch zdjęć, a aplikację tylko wtedy, gdy wracasz do niej regularnie. W obu przypadkach wynikiem jest taki sam plik, więc prawdziwa różnica to czas poświęcony na instalację i sposób płatności.

Serwis gdefoto nie ma osobnej aplikacji. Narzędzie otwiera się w przeglądarce telefonu, potrafi robić zdjęcie przednim aparatem i pokazuje na ekranie owal na twarz oraz linie oczu i podbródka. Szczegółowy domowy schemat znajdziesz w poradniku jak zrobić zdjęcie do dokumentów w domu telefonem.

Zdjęcie do dokumentów w pobliżu: kiedy warto iść do fotografa lub fotobudki

Idź do fotografa, gdy potrzebujesz odbitek, a przepisy ściśle określają sposób druku. Przykłady z oficjalnych wymagań:

• Australia przyjmuje do paszportu wyłącznie odbitki wykonane metodą sublimacji barwnikowej na grubym błyszczącym papierze. Wydruk z drukarki atramentowej nie przejdzie.
• Holandia wymaga do paszportu lub dowodu osobistego drukowanego zdjęcia 35×45 mm o rozdzielczości druku co najmniej 400 dpi.
• Wielka Brytania wprost podaje, że zdjęcia z fotobudki lub punktu fotograficznego są akceptowane częściej niż zdjęcia zrobione własnym urządzeniem. Fotobudka lub punkt może wydać kod, który wpisujesz we wniosku online zamiast pliku.

Jeszcze jeden argument za fotografem: zdjęcie robi ci człowiek, który od razu widzi cienie, przechyloną głowę i odblaski na okularach.

Fotograf w pobliżu czy zdjęcie online: jak zdecydować

Decyduj według tego, co przyjmuje urząd: plik czy papier. Jeśli formularz wniosku ma pole do wgrania zdjęcia, serwis online oszczędza ci wyjścia z domu. Jeśli instrukcja wymaga odbitek na określonym rodzaju papieru lub wykonanych określoną metodą druku, poszukaj fotografa w pobliżu i poproś też o kopię cyfrową, żeby jedna wizyta załatwiła obie potrzeby.

Jeśli w okolicy nie ma zakładu fotograficznego, zrób zdjęcie w domu, obrób je online i wyślij plik do dowolnego punktu fotograficznego lub serwisu drukującego zdjęcia. Wcześniej sprawdź, czy urząd określa rodzaj papieru i metodę druku.

Porównanie: strona, aplikacja i fotograf obok siebie

Tabela pokazuje, co dostajesz w każdej opcji i do czego się ona nadaje.

Kiedy własne zdjęcie w ogóle nie jest potrzebne

Przy niektórych dokumentach nie musisz przynosić zdjęcia: fotografują cię w urzędzie. Wtedy domowe zdjęcie przydaje się tylko do formularza albo wcale.

• Indonezja, elektroniczna karta KTP: zdjęcie robi się podczas rejestrowania danych biometrycznych w urzędzie ewidencji ludności. Kolor tła zależy tam od roku urodzenia: czerwone dla lat nieparzystych, niebieskie dla parzystych. Podają to indonezyjskie media, powołując się na urząd ewidencji ludności Dukcapil.
• Rosja, biometryczny paszport zagraniczny: zdjęcie wgrywa się razem z formularzem online, ale nie trafia ono do samego paszportu, bo podczas wizyty fotografuje cię urzędnik.

Zanim zaczniesz cokolwiek fotografować, otwórz instrukcję swojego urzędu i sprawdź, czy potrzebny jest plik, odbitki czy po prostu osobista wizyta.

Potrzebujesz gładkiej jasnej ściany, okna ze światłem dziennym, telefonu i drugiej osoby. Całość zajmuje kilka minut, jeśli wcześniej przygotujesz miejsce.

Tło do zdjęcia do dokumentów: ściana, prześcieradło lub papier

Stań przed gładką jasną ścianą, mniej więcej pół metra od niej, żeby cień głowy nie padał na tło. Jeśli nie masz odpowiedniej ściany, wystarczy białe prześcieradło bez zagnieceń albo duży arkusz papieru.

Jakiego tła wymagają urzędy:

Narzędzie gdefoto samo podmienia tło, więc w domu wystarczy dowolna jasna ściana. Pamiętaj o jednym zastrzeżeniu: niektóre kraje, w tym USA, Wielka Brytania i Holandia, nie pozwalają zmieniać tła ani zdjęcia programem komputerowym. Do ich dokumentów fotografuj się na prawdziwej gładkiej ścianie, która już spełnia wymóg, tak żeby niczego nie trzeba było podmieniać.

Światło: jak usunąć cienie z twarzy i ze ściany

Stań w ciągu dnia twarzą do okna: daje to równe światło bez ostrych cieni.

• Nie fotografuj pod lampą sufitową: daje cienie pod oczami i nosem.
• Nie stawaj bokiem do okna: jedna połowa twarzy wyjdzie ciemna.
• Wyłącz lampę błyskową: powoduje odblaski na skórze i okularach oraz czerwone oczy.
• Jeśli światło z okna jest ostre, zasuń cienką firankę.

Jeśli mimo to kadr wygląda blado albo nieostro, przyczyną jest zwykle światło, a nie aparat. Artykuł o tym, jak poprawić jakość zdjęcia, wyjaśnia, co da się naprawić po fakcie, a co łatwiej sfotografować od nowa.

Aparat, odległość i kto robi zdjęcie

Poproś drugą osobę, żeby zrobiła zdjęcie głównym aparatem telefonu z odległości 1,5-2 metrów, trzymając telefon na wysokości twoich oczu. Przedni aparat trzymany na wyciągnięcie ręki zniekształca proporcje twarzy, a kadr często wychodzi krzywo.

Brytyjski urząd paszportowy stawia tę zasadę twardo: gdy korzystasz z własnego urządzenia, musi ci pomóc druga osoba. Prosi też, żeby w kadrze były głowa, ramiona i górna część tułowia oraz żeby nie przycinać zdjęcia samodzielnie, bo przycinanie wykonuje system.

Jeśli nie ma pomocnika, postaw telefon na półce lub statywie i włącz samowyzwalacz. Zostaw zapas miejsca wokół głowy i ramion: serwis odetnie to, co zbędne.

Twarz, okulary, nakrycie głowy i ubranie

Patrz prosto w obiektyw z neutralnym wyrazem twarzy, z zamkniętymi ustami i otwartymi, dobrze widocznymi oczami. To wspólny wymóg niemal każdego urzędu.

Okulary i nakrycia głowy:

Najprościej zdjąć okulary: wtedy zdjęcie pasuje do każdego z tych dokumentów. Odgarnij włosy z twarzy, żeby było widać jej krawędzie. Wybierz ubranie kontrastujące z tłem: biała koszula na tle białej ściany zlewa się z nim.

Zdjęcie do dokumentów online kamerą w przeglądarce

Nie musisz robić zdjęcia wcześniej. Możesz sfotografować się od razu na stronie narzędzia: przycisk kamery włącza kamerę internetową albo przedni aparat telefonu. Na ekranie pojawiają się owal na twarz oraz linie oczu i podbródka, które ułatwiają ustawienie głowy.

Ten sposób sprawdza się, gdy nie masz pomocnika, a laptopa lub telefon da się ustawić na wysokości oczu. Jeśli ktoś może zrobić ci zdjęcie, kadr z głównego aparatu telefonu będzie ostrzejszy.

Jak sprawdzić zdjęcie do dokumentów przed obróbką

Zanim wgrasz zdjęcie, sprawdź pięć rzeczy:

1. Ostrość: widać rzęsy i włoski brwi.
2. Przechylenie: oczy są na jednej poziomej linii, a głowa nie jest obrócona.
3. Cienie: nie ma cienia na twarzy ani za głową.
4. Zapas: wokół głowy i ramion jest wolne miejsce.
5. Rozmiar: krótszy bok zdjęcia ma co najmniej 900 pikseli. Przy 600-900 pikselach narzędzie ostrzega o niskiej rozdzielczości, a zdjęcie mniejsze niż 600 pikseli nie przechodzi wstępnego sprawdzenia.

Zrób pięć lub sześć ujęć i wybierz najlepsze. Nie wysyłaj zrzutu ekranu ani zdjęcia zapisanego z komunikatora: są mocno skompresowane.

Jak aktualne musi być zdjęcie

Użyj nowego zdjęcia, nie zeszłorocznego. Holandia, Australia i USA przyjmują zdjęcia nie starsze niż 6 miesięcy, a brytyjski wniosek online wymaga zdjęcia zrobionego w ostatnim miesiącu. Jeśli od ostatniego zdjęcia twój wygląd się zmienił, zrób nowe, nawet gdy stary plik mieści się jeszcze w terminie.

Dobry kadr wyjściowy trzeba jeszcze przyciąć do standardu dokumentu, wyrównać w nim tło i zmieścić go w limicie pliku z formularza. Robi to serwis, a ty ręcznie wybierasz tylko dokument.

Jak zrobić zdjęcie do dokumentów online krok po kroku: cztery czynności w narzędziu

Cała obróbka to cztery kroki:

1. Wgraj plik albo zrób zdjęcie kamerą.
2. Znajdź swój dokument na liście formatów, która ma pole wyszukiwania. Na kadrze pojawiają się linie pomocnicze: czubek głowy, oczy, podbródek.
3. Spójrz na blok sprawdzenia: wybrany format, rozdzielczość zdjęcia źródłowego, przechylenie głowy, biel tła.
4. Naciśnij przycisk obróbki.

W wyniku widzisz zdjęcia przed i po, możesz je porównać suwakiem i przeczytać wiersz z wymiarami w milimetrach, wymiarami w pikselach i maksymalną wagą pliku, pod którą zdjęcie zostało przygotowane.

Edytor zdjęć do dokumentów: co można poprawić, a czego nie

Poprawić można geometrię i światło, ale nie wygląd. Tryb pro oferuje obrót o 90 stopni, dokładny obrót w zakresie 15 stopni, powiększenie i przesunięcie, jasność, kontrast, balans bieli, nasycenie oraz ustawienie automatyczne.

Narzędzie nie retuszuje twarzy i nie dorysowuje ubrania. Z punktu widzenia przepisów to słuszne: Holandia wymaga, żeby zdjęcie nie było zmieniane programem komputerowym, a USA zabraniają cyfrowej edycji zdjęcia wizowego. Pieprzyki, blizny i zmarszczki muszą zostać, bo zdjęcie ma wyglądać tak jak ty dzisiaj.

Który format wybrać z listy

Wybierz wiersz odpowiadający twojemu dokumentowi, a jeśli takiego nie ma, wiersz o tych samych wymiarach w milimetrach. Katalog narzędzia ma obecnie 58 formatów. Te są najczęściej potrzebne do zdjęć do dokumentów:

To są parametry z katalogu narzędzia. Przed złożeniem wniosku porównaj je z formularzem swojego urzędu, bo portale czasem zmieniają limity. Na przykład brytyjski wniosek paszportowy online przyjmuje zdjęcia o szerokości co najmniej 600 pikseli i wysokości co najmniej 750 pikseli, ważące od 50 KB do 10 MB, a singapurski ICA wymaga 400x514 pikseli.

W narzędziu nie da się wpisać własnego wymiaru w milimetrach: można tylko wybrać format z listy. Pełne tabele wymiarów są w poradniku zdjęcie do wizy, wymiary i wymagania według krajów, a zasady amerykańskie omawia osobno artykuł o wymaganiach dla zdjęcia do zielonej karty.

Indonezyjskie wymiary zdjęć do dokumentów 2x3, 3x4 i 4x6

W Indonezji zdjęcie do dokumentów nazywa się według wymiarów odbitki w centymetrach: 2×3, 3×4 lub 4×6. To, którego potrzebujesz, jest zawsze zapisane na liście dokumentów danej instytucji. Nie ma jednego oficjalnego standardu tych wymiarów: to powszechnie używane oznaczenie.

Oficjalny przykład: lista plików do portalu naboru do służby cywilnej SSCASN, opublikowana przez regionalny urząd kadr, wymaga aktualnego zdjęcia 3x4 na czerwonym tle, w pliku JPG lub JPEG nie większym niż 200 KB.

Narzędzie gdefoto ma wszystkie trzy indonezyjskie wymiary: 2×3, 3×4 i 4×6 cm, każdy na czerwonym i na niebieskim tle, z plikiem do 200 KB. Format wizowy 40×60 mm, Indonezja (eVOA / VITAS), to osobny wiersz.

Zdjęcie do holenderskiego dowodu osobistego i ogólny format 3×4 cm

Holandia stosuje jeden wymiar zarówno do paszportu, jak i do dowodu osobistego: 35×45 mm. W narzędziu jest dla niego wiersz „Holandia: paszport / dowód osobisty”. Pamiętaj, że holenderskie przepisy wymagają zdjęcia wydrukowanego w co najmniej 400 dpi i nie dopuszczają zmian wprowadzonych programem komputerowym, więc sfotografuj się na prawdziwej jasnoszarej, jasnoniebieskiej lub białej ścianie.

Do kart bez krajowego standardu jest ogólny wiersz „Zdjęcie 3×4 cm (karta ID, identyfikator, legitymacja studencka)”. Pasuje do legitymacji studenckich, identyfikatorów i przepustek, przy których instytucja prosi po prostu o zdjęcie 3×4.

Zdjęcie czy gotowy identyfikator: czy narzędzie zrobi samą kartę

Nie, narzędzie przygotowuje tylko fotografię, nie kartę. Nie rysuje układu karty, nie wstawia zdjęcia do szablonu karty i nie drukuje na plastiku.

Jeśli potrzebujesz samej karty, kolejność jest taka: najpierw zdjęcie spełniające wymagania instytucji, potem projekt w programie graficznym albo w serwisie drukarni, na końcu druk na plastiku. Państwowe dokumenty tożsamości wydaje wyłącznie urząd i nie można ich zrobić samemu.

Jak wydrukować gotowy plik

Narzędzie daje jedno zdjęcie. Nie ma w nim arkusza do druku z kilkoma zdjęciami. Żeby mieć zdjęcia papierowe, zanieś plik do punktu fotograficznego i poproś o wydruk w wymaganym wymiarze w milimetrach, bez dopasowywania do formatu papieru.

Najpierw sprawdź wymagania dotyczące odbitki. Jeśli urząd określa metodę druku i rodzaj papieru, jak australijski urząd paszportowy, albo rozdzielczość druku, jak Holandia, domowa drukarka nie wystarczy.

Co zrobić, gdy formularz odrzuca plik jako zbyt ciężki

Nie kompresuj zdjęcia tak mocno, żeby straciło ostrość. Najpierw przytnij kadr do właściwych proporcji, potem zmniejsz wymiary w pikselach, a dopiero na końcu obniż jakość JPEG. Dla formatów ze swojej listy narzędzie robi to samo. W pozostałych przypadkach zobacz, jak zmniejszyć wagę zdjęcia bez utraty jakości.

Prawie wszędzie można za darmo wgrać zdjęcie i zobaczyć wynik. Opłata jest zwykle pobierana za gotowy plik, wydruk albo dostawę. Istnieje też droga całkowicie bezpłatna: zrobić zdjęcie samemu i przyciąć je ręcznie, ale wtedy to ty odpowiadasz za zgodność ze standardem.

Darmowe serwisy do zdjęć do dokumentów: co zwykle jest bezpłatne, a co nie

W większości serwisów wgranie zdjęcia, automatyczne kadrowanie i podgląd są bezpłatne. Część płatna różni się w zależności od serwisu: pobranie końcowego pliku, arkusz do druku, sprawdzenie przez człowieka, dostawa odbitek.

Zanim wgrasz zdjęcie, znajdź na stronie odpowiedź na jedno pytanie: za co dokładnie płacę i kiedy. Jeśli odpowiedzi nie ma, a cena pojawia się dopiero w ostatnim kroku, to powód, żeby wybrać inny serwis.

Zdjęcie do dokumentów online w narzędziu gdefoto: co dostajesz za darmo

Obróbka i podgląd wyniku są bezpłatne: widzisz, jak kadr został przycięty pod dokument, jakie stało się tło, i porównujesz zdjęcia przed i po. Czysty plik do pobrania jest płatny.

Zaletą jest to, że płacisz za konkretny wynik. Najpierw upewniasz się, że twarz leży w kadrze tak, jak powinna, a dopiero potem pobierasz plik. Jeśli zdjęcie ci się nie podoba, zrób nowe i obrób je ponownie w narzędziu do zdjęć do dokumentów online.

Darmowa aplikacja do zdjęć do dokumentów: na co spojrzeć przed instalacją

Darmowa instalacja nie oznacza darmowego wyniku. W opisie aplikacji w sklepie jest wiersz o zakupach w aplikacji, a opinie zwykle wspominają, na którym etapie trzeba zapłacić.

Zwróć uwagę na trzy sygnały:

• czy zamiast jednorazowej płatności jest subskrypcja z automatycznym odnawianiem;
• czy plik zapisuje się w pełnej rozdzielczości bez płatności;
• czy aplikacja wymienia konkretny kraj i dokument razem z wymiarami.

Subskrypcja dla jednego zdjęcia się nie opłaca: łatwo zapomnieć ją anulować.

Droga całkowicie darmowa: ręczne kadrowanie w edytorze zdjęć

Można się obejść bez serwisów: przytnij kadr w dowolnym edytorze zdjęć z właściwymi proporcjami i zapisz go jako JPEG. Dla 35×45 mm proporcje to 7:9, a dla 50×50 mm (2×2 cale) to kwadrat.

Trudność polega na tym, że urzędy określają nie tylko wymiary zdjęcia, lecz także wielkość twarzy na nim. Wielka Brytania wymaga, żeby na drukowanym zdjęciu 35×45 mm odległość od czubka głowy do podbródka wynosiła 29-34 mm, Australia wymaga 32-36 mm, a Holandia 26-30 mm u osób w wieku 11 lat i starszych. Ręcznie trzeba by to mierzyć linijką w edytorze. Do takiego sprawdzenia holenderska agencja RvIG publikuje matrycę zdjęć: szablon z dopuszczalnym położeniem twarzy i oczu.

Kiedy bardziej opłaca się zapłacić fotografowi

Fotograf opłaca się bardziej, gdy potrzebujesz od razu kilku odbitek oraz gdy dokument jest drogi i pilny, a błąd na zdjęciu oznacza ponowne składanie wniosku.

Dobry nawyk to poprosić w zakładzie o kopię cyfrową tego samego ujęcia. Jedna sesja załatwia wtedy i zdjęcia papierowe, i plik do formularza online.

Przykład zdjęcia do dokumentów: jak wygląda dobre zdjęcie

Dobre zdjęcie do dokumentów wygląda zwyczajnie: równe światło, twarz na wprost i pośrodku, neutralny wyraz, tło w jednym odcieniu. Wszystko, co dodaje portretowi wyrazu, na dokumencie liczy się jako błąd.

Porównaj swój kadr z tą listą:

• twarz i ramiona są zwrócone prosto do aparatu, a głowa nie jest przechylona;
• oczy patrzą w obiektyw i są otwarte, a usta zamknięte;
• światło jest równe, a obie połowy twarzy są oświetlone jednakowo;
• tło jest gładkie, bez cieni, zagnieceń i przedmiotów;
• widać krawędzie twarzy, a włosy nie zasłaniają oczu;
• zdjęcie jest ostre, a kolory naturalne, bez filtrów;
• nad głową i po bokach jest wolne miejsce.

Odrzucone zdjęcie do dokumentów: częste błędy i jak je naprawić

Większość odmów wynika z tych samych pięciu lub sześciu błędów. Prawie wszystkie naprawia się nowym zdjęciem, a nie edycją.

Zdjęcie do legitymacji i identyfikatora pracowniczego: czym różni się od zdjęcia paszportowego

W przypadku krajowego dowodu osobistego zwykle niczym: Holandia na przykład stosuje do zdjęcia do dowodu te same wymagania co do zdjęcia paszportowego, 35×45 mm. Różnice pojawiają się przy kartach firmowych i instytucjonalnych, gdzie wymiary i tło ustala sama organizacja.

Nie ma jednego standardu zdjęcia do identyfikatora pracowniczego: wymagania ustala pracodawca albo biuro przepustek. Zwykle jest to ten sam portret biznesowy, na wprost i na gładkim tle. O co zapytać przed zrobieniem zdjęcia:

1. Czy potrzebny jest plik czy odbitka i w jakim wymiarze.
2. Jakie tło: białe, szare czy w kolorze firmowym.
3. Czy są zasady dotyczące ubioru: uniform albo strój biznesowy.
4. W jakim typie pliku i z jaką maksymalną wagą wysłać zdjęcie.

W katalogu narzędzia wybierz „Zdjęcie 3×4 cm (karta ID, identyfikator, legitymacja studencka)” albo dowolny wiersz 35×45 mm, zależnie od wymiaru, o który prosi firma. Jeśli wymagane jest tło w kolorze firmowym albo nietypowy wymiar, narzędzie nie pomoże i trzeba iść do fotografa.

Wymiary samej karty identyfikacyjnej

Plastikowe przepustki robi się zwykle w formacie karty bankowej. To format ID-1 normy ISO/IEC 7810: według danych referencyjnych 85,60×53,98 mm (około 3,37×2,13 cala). W tym samym formacie wydawane są karty bankowe i wiele krajowych dowodów osobistych.

Zdjęcie zajmuje na takiej karcie niewielkie pole, więc drobne szczegóły giną. Tym ważniejsze są równe światło i kontrast między twarzą a tłem.

Zdjęcie do podania o pracę lub naboru do służby cywilnej

W formularzach online najważniejszy jest nie wymiar odbitki, lecz waga i typ pliku. Indonezyjski przykład padł wyżej: zdjęcie 3x4 na czerwonym tle, JPG lub JPEG do 200 KB. Do tego samego wniosku dołącza się selfie z dowodem tożsamości i kartą rejestracyjną, również do 200 KB.

Indonezyjski format 3×4 na czerwonym tle jest w narzędziu przygotowany pod ten limit 200 KB. Przy innych formularzach najpierw przeczytaj zasady portalu dotyczące plików i wybierz format najbliższy pod względem wymiarów w milimetrach.

Czy mogę zrobić zdjęcie do dokumentów samodzielnie, bez fotografa? Tak, jeśli urząd przyjmuje plik albo nie stawia szczególnych wymagań co do druku. Zrób zdjęcie w domu według zasad z tego artykułu i obrób je online. Przy wniosku papierowym ze ścisłymi zasadami druku, jak w Australii, bezpieczniejszy jest fotograf.

Czy selfie nadaje się na zdjęcie do dokumentów? Lepiej go nie używać. Z bliska twarz jest zniekształcona, a brytyjski urząd paszportowy wprost wymaga, żeby przy korzystaniu z własnego urządzenia pomagała ci druga osoba. Poproś kogoś o zdjęcie z 1,5-2 metrów albo postaw telefon na podpórce i włącz samowyzwalacz.

Czy muszę instalować aplikację do zdjęć do dokumentów? Nie. Narzędzie gdefoto otwiera się w przeglądarce telefonu i robi zdjęcie przednim aparatem od razu na stronie. Serwis nie ma osobnej aplikacji.

Czy zdjęcie do dokumentów online jest tu za darmo? Obróbka i podgląd są bezpłatne, a czysty plik do pobrania jest płatny. Najpierw widzisz wynik, a dopiero potem decydujesz, czy go pobrać.

Jaki plik mogę wgrać? JPEG, PNG, WebP, HEIC, HEIF lub AVIF do 20 MB. Krótszy bok zdjęcia musi mieć co najmniej 600 pikseli, a lepiej 900 lub więcej.

Czy mogę dostać czerwone lub niebieskie tło i czy jest format 3x4? Tak. W katalogu są indonezyjskie formaty 2x3, 3x4 i 4x6 cm, każdy na czerwonym i na niebieskim tle, z plikiem do 200 KB, oraz ogólny format „Zdjęcie 3x4 cm” do kart ID, identyfikatorów i legitymacji studenckich. Pozostałe formaty mają białe tło, a własnego wymiaru nie da się wpisać.

Czy narzędzie zrobi też samą kartę lub identyfikator pracowniczy? Nie, narzędzie robi tylko fotografię. Projekt i druk karty wykonuje organizacja, która ją wydaje, albo drukarnia.

Co zrobić, jeśli w pobliżu nie ma fotografa robiącego zdjęcia do dokumentów? Zrób zdjęcie w domu i obrób je online, a po odbitki wyślij plik do dowolnego punktu fotograficznego lub serwisu drukującego zdjęcia. Wcześniej sprawdź, czy urząd określa rodzaj papieru i metodę druku.