Zdjęcie do zielonej karty 5x5 cm (2x2 cale): I-485, rozmowa wizowa i pozwolenie na pracę

Tak, zdjęcie do zielonej karty to kwadrat 5 na 5 centymetrów, i tak jest na każdym etapie. W oficjalnych zasadach zapisano go w calach: 2 na 2 cale, czyli 51 na 51 milimetrów. O taki rozmiar proszą przy zgłoszeniu do loterii wizowej DV, na rozmowie w sprawie wizy imigracyjnej, przy formularzu I-485 przy zmianie statusu na terenie USA, przy pozwoleniu na pracę i przy paszporcie amerykańskim.

Różni się nie rozmiar kadru, ale to, co dokładnie oddajesz. W jednym przypadku jest to plik do formularza online ze sztywną liczbą pikseli i limitem wagi. W drugim dwie papierowe odbitki, a do nich dochodzą wymagania co do papieru, podpisu na odwrocie i zakaz retuszu. Poniżej opisano, który wariant jest potrzebny na twoim etapie i jak przygotować zdjęcie, żeby nie trzeba było go poprawiać.

Jest jedno zastrzeżenie, o którym warto wiedzieć z góry. Od grudnia 2025 roku portret do samej plastikowej karty USCIS robi sam, na wizycie biometrycznej, a zdjęć przysłanych przez wnioskodawcę nie umieszcza na dokumencie. Dwie odbitki, o które prosi instrukcja do formularza I-485, nadal wkłada się do pakietu i muszą one spełniać wymagania. W loterii DV, w formularzu DS-160, na rozmowie w konsulacie i we wniosku o paszport USA nadal potrzebne jest twoje własne zdjęcie i to od niego zależy, czy dokumenty zostaną przyjęte.

Dlaczego mówi się 5x5 cm, skoro w zasadach jest 2x2 cale

Departament Stanu USA i urząd imigracyjny USCIS podają rozmiar w calach: 2 x 2 inches. Cal to 25,4 milimetra, więc dokładna długość boku wynosi 50,8 milimetra. Departament Stanu zaokrągla ją do 51 milimetrów i tak właśnie zapisuje w nawiasie: 51 x 51 mm.

W krajach z systemem metrycznym ten sam kwadrat nazywa się zdjęciem 5 na 5 centymetrów. Tak opisują go niektóre ambasady USA na stronach o zdjęciach wizowych i tak figuruje w cennikach wielu zakładów fotograficznych. To jedno i to samo zdjęcie, a nie dwa różne formaty.

Jest jeden praktyczny szczegół: równe 50 milimetrów i 51 milimetrów różnią się o milimetr. Przy zamawianiu odbitek podawaj dokładny rozmiar, 51 na 51 milimetrów albo 2 na 2 cale, żeby odbitka nie wyszła odrobinę za mała.

Na jakich etapach drogi do zielonej karty potrzebny jest ten kwadrat

Zieloną kartę zdobywa się różnymi drogami, a zdjęcie pojawia się po drodze kilka razy. Oto wszystkie sytuacje, w których wymagany jest ten sam kwadrat.

• Zgłoszenie do loterii DV: plik do formularza online dla każdej osoby wpisanej w zgłoszeniu.
• Rozmowa w sprawie wizy imigracyjnej w konsulacie po formularzu DS-260: dwie papierowe odbitki. Dotyczy to zarówno zwycięzców loterii, jak i osób, które imigrują przez rodzinę albo pracę.
• Zmiana statusu na terenie USA na formularzu I-485: dwie papierowe odbitki w składanym pakiecie.
• Pozwolenie na pracę na formularzu I-765: kolejne dwie odbitki.
• Naturalizacja na formularzu N-400: zdjęcia dołączają tylko osoby składające wniosek spoza Stanów Zjednoczonych.

Portret do samej plastikowej karty USCIS robi sam. Według zasad urzędu obowiązujących od 12 grudnia 2025 roku nie korzysta on ze zdjęć przysłanych przez wnioskodawcę: na dokument trafia zdjęcie zrobione na wizycie biometrycznej, a przy formularzach I-485, I-90, N-400 i N-600 nowe zdjęcie robi się za każdym razem. Instrukcja do I-485 nadal jednak wymaga dołączenia dwóch odbitek, więc przygotuj je zgodnie z zasadami, ale nie licz na to, że właśnie to ujęcie znajdzie się na karcie. W zasadach nie ma osobnego zdjęcia do karty w innym rozmiarze.

Co jest wspólne we wszystkich przypadkach

• Kwadrat 51 na 51 milimetrów (2 na 2 cale).
• Zdjęcie kolorowe, na wprost, ze wzrokiem skierowanym w obiektyw.
• Gładkie tło białe albo prawie białe.
• Głowa od czubka włosów do dolnej krawędzi brody ma od 25 do 35 milimetrów (od 1 do 1 3/8 cala), czyli od 50 do 69 procent wysokości obrazu.
• Nakrycia głowy są dozwolone tylko z powodów religijnych.
• Zdjęcie jest aktualne i nie było zmieniane w programie graficznym.

Gdzie wymagania się różnią: plik czy papier

Z tabeli widać najważniejsze: piksele i kilobajty liczą się tylko tam, gdzie zdjęcie wgrywa się do formularza online. Przy papierowych odbitkach ważne są rozmiar w milimetrach, papier i jakość wydruku.

Wielkość głowy i wysokość oczu w kwadracie

Rozmiar zdjęcia łatwo utrzymać, a najwięcej błędów dotyczy wielkości głowy w kadrze. Głowę mierzy się od czubka włosów do dolnej krawędzi brody. Na odbitce to od 1 do 1 3/8 cala. W milimetrach Departament Stanu pisze od 22 do 35, chociaż cal to 25,4 milimetra, dlatego bezpieczniej trzymać się przedziału od 25 do 35 milimetrów.

W instrukcjach USCIS jest też drugi wymiar: wysokość oczu. Od dolnej krawędzi zdjęcia do oczu ma być od 1 1/8 do 1 3/8 cala, czyli mniej więcej od 29 do 35 milimetrów. Mówiąc prościej, oczy znajdują się trochę powyżej środka kadru, a nad włosami zostaje niewielki margines.

Zdjęcie do zielonej karty a zdjęcie do paszportu USA: czy to to samo?

Jeśli chodzi o kadr, tak: ten sam kwadrat 51 na 51 milimetrów, ta sama wysokość głowy, to samo białe tło. Instrukcje USCIS dosłownie nazywają wymagane zdjęcia passport-style photographs, czyli fotografiami w stylu paszportowym. Różni się liczba i sposób przygotowania: do formularzy USCIS dołącza się dwie identyczne odbitki z nazwiskiem na odwrocie, a o papierze i retuszu mówi osobne sformułowanie. Dlatego zakład, który potrafi zrobić zdjęcie do paszportu albo wizy USA, zrobi także to.

Ile to jest w pikselach

Piksele mają znaczenie wtedy, gdy zdjęcie istnieje jako plik. Standardowa rozdzielczość druku i skanowania dla tego formatu to 300 pikseli na cal, więc kwadrat 2 na 2 cale ma 600 na 600 pikseli. Głowa zajmuje wtedy od 300 do 414 pikseli wysokości, a linia oczu przebiega mniej więcej od 340 do 410 pikseli nad dolną krawędzią.

Do papierowej odbitki plik może być większy, byle zachował kwadratowe proporcje i został wydrukowany w dokładnym rozmiarze. Sztywna liczba pikseli obowiązuje tylko w formularzach online: loteria DV przyjmuje dokładnie 600 na 600, formularz DS-160 dopuszcza kwadrat do 1200 na 1200.

Znane z polskich dokumentów i wiz Schengen zdjęcie 35 na 45 milimetrów nie nadaje się do dokumentów amerykańskich: jest prostokątne, a przycięcie go do kwadratu bez utraty wymaganych marginesów zwykle się nie udaje. Nie nadaje się też portret wycięty z innego dokumentu: kopie i skany z dokumentów są w wymaganiach wymienione jako niedopuszczalne.

Jeśli jesteś już w Stanach Zjednoczonych i ubiegasz się o zieloną kartę przez zmianę statusu, zdjęcie trafia do USCIS razem z papierowym pakietem dokumentów. Wymagania zapisano w instrukcji do każdego formularza, a w trzech głównych formularzach pokrywają się niemal słowo w słowo.

Co o zdjęciach mówi instrukcja do formularza I-485

Formularz I-485 to wniosek o rejestrację stałego pobytu albo o zmianę statusu. Na liście wymaganych dowodów fotografie stoją na pierwszym miejscu. Instrukcja prosi o następujące rzeczy.

• Dwie identyczne kolorowe fotografie w stylu paszportowym, zrobione niedawno.
• Rozmiar 2 na 2 cale (51 na 51 milimetrów), na wprost, cała twarz.
• Tło od białego do prawie białego.
• Cienki papier z błyszczącym wykończeniem.
• Bez podkładu i bez retuszu.
• Wysokość głowy od 1 do 1 3/8 cala, wysokość oczu od 1 1/8 do 1 3/8 cala od dolnej krawędzi.
• Głowa odkryta, chyba że nosisz nakrycie wymagane przez twoją religię.

Każda osoba, która składa osobny formularz I-485, dołącza własną parę zdjęć. Czteroosobowa rodzina przygotowuje cztery pary.

Co znaczy bez podkładu i bez retuszu

Bez podkładu (unmounted) znaczy, że odbitka nie jest naklejona na tekturę, nie jest włożona w passe-partout i nie jest zalaminowana. To po prostu dwa kawałki papieru fotograficznego w odpowiednim rozmiarze.

Bez retuszu (unretouched) znaczy, że obraz nie był edytowany: bez wygładzania skóry, usuwania pieprzyków i zmarszczek, zmieniania rysów twarzy czy podmieniania ubrania. Przycięcie kadru do kwadratu i doprowadzenie go do właściwego rozmiaru jest dozwolone: to nie zmienia twojego wyglądu.

Wynika z tego rada dotycząca tła. Zrób zdjęcie przy prawdziwej białej albo jasnej ścianie, w równym świetle, żeby tło było dobre już w oryginalnym kadrze. Im mniej program zmienia w zdjęciu, tym spokojniej możesz je złożyć.

Zdjęcia do pozwolenia na pracę: formularz I-765

Formularz I-765 o pozwolenie na pracę (kartę EAD) często składa się razem z I-485. W jego instrukcji jest ten sam akapit o zdjęciach: dwie identyczne kolorowe fotografie w stylu paszportowym, 2 na 2 cale, tło od białego do prawie białego, cienki błyszczący papier, bez podkładu i retuszu, te same wymiary głowy i oczu.

Ważne, żeby liczyć odbitki na formularz. Jeśli składasz I-485 i I-765 jednocześnie, każdy formularz ma swoją parę, razem cztery identyczne zdjęcia na osobę. Najprościej od razu wydrukować sześć i dwa zostawić w zapasie.

Formularz N-400: nie każdy potrzebuje zdjęć

W instrukcji do wniosku o naturalizację część o fotografiach dotyczy tylko osób, które mieszkają poza Stanami Zjednoczonymi i stamtąd składają wniosek, na przykład żołnierzy i ich małżonków. Dołączają one dwie fotografie 2 na 2 cale według tych samych zasad. Pozostałych wnioskodawców urząd fotografuje sam na wizycie biometrycznej.

Wymiana albo przedłużenie karty: formularz I-90

Instrukcja do formularza I-90, którym wymienia się albo przedłuża kartę stałego rezydenta, nie zawiera wymogu przysłania zdjęć w stylu paszportowym. Jest w niej napisane, że USCIS może wezwać wnioskodawcę na biometrię: odciski palców, fotografię i podpis. Przed złożeniem wniosku przeczytaj aktualną instrukcję do formularza: jej wydania się zmieniają.

Jak opisać zdjęcia i włożyć je do pakietu

Instrukcja prosi, żeby na odwrocie każdego zdjęcia lekko wypisać imię i nazwisko oraz numer A (A-Number), jeśli go masz. Użyj ołówka albo flamastra. Długopis wgniata papier i ślad widać od strony obrazu, więc się nie nadaje.

Nie spinaj zdjęć zszywką przez obraz i nie przyklejaj ich do formularza. Wygodnie jest włożyć każdą parę do małej przezroczystej torebki i zaznaczyć, do którego formularza należy.

Jak świeże musi być zdjęcie

W instrukcjach formularzy USCIS napisano taken recently, zrobione niedawno, bez liczby miesięcy. Dla zdjęć wizowych Departament Stanu podaje termin dokładnie: nie starsze niż sześć miesięcy. Rozsądnie jest trzymać się ostrzejszej wersji i nie używać zdjęć, które zostały z wcześniejszych wniosków. O okularach instrukcje USCIS nie mówią nic, ale zdjęcie nazwano tam paszportowym, a zasady Departamentu Stanu zabraniają okularów, więc je zdejmij.

Częste błędy w zdjęciach dla USCIS

• Dołączona jest jedna fotografia zamiast dwóch albo dwa różne ujęcia zamiast identycznych.
• Zdjęcie wydrukowano na zwykłym papierze albo na grubym kartonie.
• Głowa jest za mała: w kadrze widać klatkę piersiową i łokcie.
• Tło jest szare, kolorowe albo z cieniem głowy.
• Skóra została wygładzona w programie albo w aplikacji aparatu.
• Nazwisko na odwrocie napisano długopisem, z mocnym naciskiem.
• Jedna para zdjęć ma wystarczyć na dwa formularze składane razem.

Żaden z tych błędów nie dotyczy samego rozmiaru 51 na 51 milimetrów. To kolejny powód, żeby nie szukać specjalnego formatu do I-485: format jest wspólny, a uwagi wymagają papier, liczba odbitek i uczciwy, nieedytowany obraz.

W razie wątpliwości wróć do źródła. Akapit o fotografiach w instrukcji do każdego formularza jest krótki, czyta się go minutę i to według tego tekstu urząd ocenia twój pakiet. Instrukcje wychodzą w nowych wydaniach, więc otwórz tę, która obowiązuje w dniu złożenia wniosku, na stronie USCIS.

Jeśli zieloną kartę dostajesz z zagranicy, przez konsulat, wymagania co do zdjęcia ustala Departament Stanu USA. To droga zwycięzców loterii DV oraz osób, które imigrują przez rodzinę albo pracę. Tutaj zdjęcie jest potrzebne na rozmowę i znowu jest to papierowy kwadrat 51 na 51 milimetrów.

Ile zdjęć zabrać na rozmowę w sprawie wizy imigracyjnej

Na stronie Departamentu Stanu z wymaganiami napisano o wizach imigracyjnych z formularzem DS-260: przynieś na rozmowę dwa identyczne zdjęcia. Każde ma 2 na 2 cale, czyli 51 na 51 milimetrów, i jest wydrukowane na papierze o jakości fotograficznej. To samo dotyczy zwycięzców loterii DV.

Dwa zdjęcia są potrzebne każdemu, kto idzie na rozmowę, także małżonkowi i dzieciom. Konkretny konsulat może dodać własne warunki, dlatego przeczytaj jego instrukcję dotyczącą rozmowy: jest ważniejsza niż ogólne porady.

Na jakim papierze drukować

Na rozmowę w konsulacie Departament Stanu prosi o papier o jakości fotograficznej i dopuszcza zarówno matowy, jak i błyszczący. W formularzach USCIS sformułowanie jest inne: cienki papier z błyszczącym wykończeniem. Jeśli nie wiesz na pewno, która droga cię czeka, drukuj na błyszczącym papierze fotograficznym: pasuje do obu sformułowań.

Wydruk na papierze biurowym nie nadaje się w żadnym przypadku: brakuje mu ostrości, a kolory wychodzą wyblakłe.

Aktualność: nie starsze niż sześć miesięcy

Zdjęcie musi być zrobione w ciągu ostatnich sześciu miesięcy i pokazywać, jak wyglądasz teraz. Od zgłoszenia do loterii do rozmowy mija zwykle ponad rok, więc zdjęcie ze zgłoszenia będzie już wtedy nieaktualne. Nie drukuj na zapas: zrób nowe zdjęcie, kiedy termin jest już wyznaczony.

Okulary, nakrycia głowy, ubranie

• Okulary na zdjęciach wizowych są niedozwolone. Rzadki wyjątek: nie można ich zdjąć z powodów medycznych i potwierdza to oświadczenie lekarza.
• Nakrycie głowy jest dozwolone tylko wtedy, gdy nosi się je codziennie z powodów religijnych. Cała twarz musi być widoczna, bez cieni.
• Słuchawki i zestawy słuchawkowe trzeba zdjąć. Aparat słuchowy może zostać.
• Ubranie zwykłe, codzienne. Mundurów się nie zakłada.
• Wyraz twarzy neutralny, oboje oczu otwarte.

Czym różni się plik do zgłoszenia w loterii DV

Do samej loterii papierowe zdjęcie nie jest potrzebne: do formularza wgrywa się plik. Kadr jest ten sam, kwadrat z tymi samymi proporcjami głowy, ale piksele i waga są sztywno określone: dokładnie 600 na 600 pikseli, format JPEG, nie więcej niż 240 kB. Jeśli masz papierowe zdjęcie 51 na 51 milimetrów, możesz je zeskanować w rozdzielczości 300 pikseli na cal i wyjdzie dokładnie 600 na 600.

Loteria ma też własne surowe zasady, których nie ma na innych etapach. Nie wolno wysłać tego samego zdjęcia co rok wcześniej: według instrukcji programu pozbawia to prawa do wizy. Plik, kontrole i powody dyskwalifikacji opisano szczegółowo w artykule o zdjęciu do zielonej karty w loterii DV.

A jeśli potrzebujesz zwykłej wizy do USA

Do wizy turystycznej, studenckiej albo pracowniczej wypełnia się formularz DS-160 i także wgrywa plik. Kadr jest ten sam, a tolerancja w pikselach większa: kwadrat od 600 do 1200 pikseli na bok, JPEG do 240 kB. Niektóre konsulaty proszą dodatkowo o przyniesienie jednego papierowego zdjęcia.

Kwadrat 51 na 51 milimetrów to standard amerykański, w innych krajach spotykany rzadko. Rozmiary do Schengen i innych wiz zebrano w artykule o wymiarach i wymaganiach zdjęć do wizy.

Co się stanie, jeśli zdjęcie nie zostanie przyjęte

O tym, czy zdjęcie się nadaje, decyduje konsulat albo USCIS. Na rozmowie zwykle proszą o przyniesienie nowego zdjęcia, co oznacza opóźnienie, a nie odmowę. USCIS może odesłać pakiet albo przysłać wezwanie do uzupełnienia, i terminy się przesuną. W loterii stawka jest wyższa: tam nieprzydatne zdjęcie może kosztować całe zgłoszenie. Dlatego zdjęcie warto sprawdzić przed złożeniem na każdym etapie.

Zdjęcia dzieci na rozmowę i do formularzy

Dzieci potrzebują takich samych fotografii jak dorośli: osobne zdjęcie dla każdego dziecka, ten sam kwadrat, to samo białe tło. Zdjęcia wspólne i grupowe nie są przyjmowane, a w kadrze nie może być rąk dorosłego, zabawek ani smoczka.

Niemowlę najłatwiej sfotografować, gdy leży na białym prześcieradle, z góry, z telefonem dokładnie nad twarzą. Zrób serię i wybierz ujęcie, na którym dziecko patrzy w obiektyw i nic nie zasłania twarzy. Dzieci szybko się zmieniają, więc zasada aktualnego zdjęcia jest dla nich szczególnie ważna.

Krótka lista kontrolna przed rozmową

1. Poczekaj na termin rozmowy i dopiero wtedy zrób nowe zdjęcie.
2. Przeczytaj instrukcję swojego konsulatu: może w niej być doprecyzowana liczba i rodzaj zdjęć.
3. Wydrukuj po dwa identyczne zdjęcia 51 na 51 milimetrów dla każdego członka rodziny i jeszcze jedną parę w zapasie.
4. Zmierz odbitki linijką i włóż je do dokumentów tak, żeby się nie zagięły.

Takie zdjęcie można zrobić w zakładzie fotograficznym albo samodzielnie. Samodzielna droga ma trzy kroki: zrobić portret przy białej ścianie, doprowadzić kadr do kwadratu 51 na 51 milimetrów i wydrukować w dokładnym rozmiarze. Najwięcej błędów zdarza się w trzecim kroku.

Jak zrobić portret w domu

• Stań mniej więcej pół metra od gładkiej białej albo jasnej ściany, żeby twój cień na nią nie padał.
• Fotografuj przy świetle dziennym, twarzą do okna. Lampa sufitowa daje cienie pod oczami, lampa błyskowa na wprost daje odblaski.
• Poproś drugą osobę, żeby zrobiła zdjęcie głównym aparatem telefonu z odległości półtora do dwóch metrów, z aparatem na wysokości oczu.
• Zostaw miejsce wokół głowy i ramion: kadr trzeba będzie jeszcze przyciąć.
• Zdejmij okulary, odgarnij włosy z twarzy i patrz prosto w obiektyw ze spokojną miną.
• Wyłącz filtry, tryb portretowy i upiększanie twarzy.

Światło, tło i odległość opisano krok po kroku w artykule o tym, jak zrobić zdjęcie do dokumentów telefonem.

Jak doprowadzić kadr do kwadratu 2x2 cale

Otwórz narzędzie Zdjęcie do dokumentów online i wgraj swoje zdjęcie. Przyjmowane są pliki JPEG, PNG, WebP, HEIC i AVIF do 20 MB. Na liście formatów wybierz ten do papierowych odbitek, „USA: paszport, Green Card, EAD (odbitka 2x2 cale)”. Jest przeznaczony do formularzy USCIS, na rozmowę i do paszportu.

Narzędzie przycina kadr do kwadratu, ustawia głowę według formatu i zapisuje plik 600 na 600 pikseli. Przy druku w 300 pikselach na cal daje to dokładnie 2 cale na bok. Obróbka i podgląd są bezpłatne, gotowy plik jest płatny.

Jeśli potrzebujesz nie odbitki, a pliku do formularza online (loteria DV albo formularz DS-160), wybierz na tej samej liście format „Wiza USA (DS-160) / Green Card”: ma ten sam kwadrat, ale waga pliku jest ograniczona do 240 kB.

Czego narzędzie nie robi

Nie zmienia twarzy: nie retuszuje skóry, nie poprawia rysów i nie dorysowuje ubrania. Jego zadanie to kadr, marginesy, tło i waga pliku. Tło jest podstawiane programowo, a USCIS prosi o zdjęcia bez retuszu, dlatego przy formularzach tego urzędu szczególnie ważne jest fotografowanie przy prawdziwej białej ścianie. Wtedy tło jest dobre już w oryginale.

Pobierasz pojedyncze zdjęcie, a nie arkusz do druku. Obróbka jest automatyczna i nie gwarantuje, że konsulat albo USCIS przyjmie zdjęcie: decyzja zawsze należy do urzędu. Obrazy wygenerowane albo wyraźnie zmienione przez AI nie nadają się do dokumentów.

Jak wydrukować dokładnie 51 na 51 milimetrów

• W laboratorium fotograficznym podaj dokładny rozmiar: 51 na 51 milimetrów, 2 na 2 cale. Prośba o 5x5 cm może zostać zrozumiana jako równe 50 milimetrów.
• Zamów potrzebną liczbę odbitek z jednego pliku: zdjęcia muszą być identyczne.
• Jeśli drukujesz na większym arkuszu, wyłącz opcje dopasowania do strony i wypełnienia ramki. Te tryby rozciągają obraz i zmieniają wielkość głowy.
• Wybierz błyszczący papier fotograficzny o zwykłej grubości, bez ramek i napisów.
• Tnij dokładnie po krawędzi kwadratu, najlepiej gilotyną, a nie nożyczkami.

Jak sprawdzić odbitkę linijką

Gotową odbitkę da się sprawdzić w minutę. Wystarczy zwykła linijka z milimetrami.

1. Bok kwadratu: 51 milimetrów na szerokość i wysokość.
2. Głowa od czubka włosów do dolnej krawędzi brody: od 25 do 35 milimetrów.
3. Od dolnej krawędzi do linii oczu: mniej więcej od 29 do 35 milimetrów.
4. Tło jest równe, bez cieni i pasów. Twarz ostra, kolor skóry naturalny.

Jeśli głowa wyszła mniejsza albo większa, niż trzeba, przyczyną prawie zawsze są ustawienia druku, a nie plik. Sprawdź skalę i wydrukuj jeszcze raz.

Co powiedzieć w zakładzie fotograficznym

Opisz format tak: zdjęcie do wizy USA, 51 na 51 milimetrów (2 na 2 cale), białe tło, bez okularów, bez retuszu. Powiedz, ile odbitek potrzebujesz, i poproś też o plik cyfrowy: przyda się, jeśli później będą potrzebne kolejne odbitki albo trzeba będzie wgrać zdjęcie do formularza online.

O retuszu powiedz osobno. Zakłady często z przyzwyczajenia wygładzają skórę, a do tych dokumentów zdjęcie ma zostać takie, jakie zrobił aparat.

Jeśli potrzebujesz i pliku, i odbitek

To częsta sytuacja: plik idzie do formularza online, a papierowe zdjęcia są potrzebne na rozmowie albo w pakiecie dla USCIS. Nie trzeba fotografować się osobno do każdego przypadku, jeśli między wnioskami minęło mniej niż sześć miesięcy. Zrób jeden dobry oryginalny portret i przygotuj z niego dwie wersje: plik mieszczący się w limicie wagi i zdjęcie do druku.

Jest jeden wyjątek: loteria DV. Zdjęcia ze zgłoszenia nie wolno wysłać ponownie w następnym roku, a do rozmowy ma ono zwykle ponad sześć miesięcy. Zaplanuj nowe zdjęcie na każdy nowy krok na drodze przez loterię.

Ile odbitek zamówić

• Tylko formularz I-485: dwa zdjęcia na osobę.
• I-485 razem z I-765: cztery zdjęcia na osobę.
• Rozmowa w sprawie wizy imigracyjnej: dwa zdjęcia na osobę.
• W każdym przypadku dodaj dwa zapasowe: odbitkę łatwo zagiąć albo pobrudzić, a wydrukowanie identycznej tego samego dnia nie zawsze jest możliwe.

Zapasowe zdjęcia trzymaj w kopercie, w suchym miejscu i nie dłużej niż pół roku: potem przestają być uznawane za aktualne.

Jaki rozmiar ma zdjęcie do zielonej karty? 51 na 51 milimetrów, czyli 2 na 2 cale. Poza Stanami Zjednoczonymi często mówi się o nim zdjęcie 5x5 cm. Rozmiar jest ten sam w loterii DV, na rozmowie w sprawie wizy imigracyjnej i w formularzach USCIS.

Czy moje zdjęcie trafi na samą zieloną kartę? Nie. Od 12 grudnia 2025 roku USCIS nie korzysta ze zdjęć przysłanych przez wnioskodawcę: portret do karty robi się na wizycie biometrycznej. Dwie odbitki 2 na 2 cale, o które prosi instrukcja do I-485, nadal dołącza się do pakietu. W loterii DV, formularzu DS-160, na rozmowie w konsulacie i przy paszporcie USA potrzebne jest twoje własne zdjęcie.

Ile zdjęć potrzeba do formularza I-485? Dwie identyczne kolorowe fotografie w stylu paszportowym. Według instrukcji do formularza drukuje się je na cienkim błyszczącym papierze, bez podkładu i retuszu, z imieniem i nazwiskiem oraz numerem A, jeśli go masz, na odwrocie.

Ile zdjęć zabrać na rozmowę w sprawie wizy imigracyjnej? Dwa identyczne zdjęcia 51 na 51 milimetrów na każdego wnioskodawcę, wydrukowane na papierze fotograficznym i zrobione w ciągu ostatnich sześciu miesięcy. Sprawdź w instrukcji swojego konsulatu, czy nie ma dodatkowych warunków.

Czy do pozwolenia na pracę na formularzu I-765 potrzebne są zdjęcia? Tak. Instrukcja do I-765 prosi o dwie identyczne fotografie 2 na 2 cale według tych samych zasad co przy I-485. Jeśli składasz oba formularze razem, przygotuj dwie pary.

Czy na zdjęciu można być w okularach? Na zdjęciach wizowych Departament Stanu zabrania okularów, poza rzadkimi przypadkami medycznymi z oświadczeniem lekarza. Instrukcje USCIS o okularach nie wspominają, ale zdjęcie nazwano tam paszportowym, więc lepiej je zdjąć.

Czy to samo zdjęcie nada się do loterii DV? Kadr tak, ale do loterii potrzebna jest nie odbitka, a plik JPEG dokładnie 600 na 600 pikseli i do 240 kB, nie starszy niż sześć miesięcy i inny niż w zgłoszeniu z poprzedniego roku.

Czy zdjęcie do zielonej karty można zrobić w domu telefonem? Tak, jeśli zrobisz portret przy prawdziwej białej ścianie w równym świetle, bez filtrów i retuszu, przytniesz kadr do kwadratu i wydrukujesz go dokładnie w rozmiarze 51 na 51 milimetrów na błyszczącym papierze fotograficznym.